بازاریابی سیاسی

آخرين مطالب

داستان برند رولزرویس؛ لوکس‌ترین خودروساز دنیا و سازنده پیشرانه هواپیما اخبار

داستان برند رولزرویس؛ لوکس‌ترین خودروساز دنیا و سازنده پیشرانه هواپیما

  بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - پس از یک قرن، همچنان رولزرویس با عنوان مشهورترین نام تجاری در صنعت بریتانیا فعالیت می‌کند. این برند، علاوه بر خودروهای لوکس، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان پیشرانه‌ برای هواپیماهای مسافری و نظامی در جهان است.

برای عامه‌ی مردم، رولزرویس یک خودروساز اصیل انگلیسی محسوب می‌شود که محصولاتی در کلاس سوپرلوکس با قیمت بالا تولید می‌کند. این باور، البته درست است؛ اما نباید دیگر فعالیت‌ها و خدمات این برند در صنعت و مهندسی دنیا نادیده گرفته شوند. هولدینگ رولزرویس با تولید موتورهای جت و حضور در صنعت تولید انرژی برق، گردش مالی بالاتری نسبت به شاخه‌ی خودروسازی دارد و البته مستقل عمل می‌کند. فعالیت‌های مرتبط با برند رولزرویس
چهار حوزه‌ی هوا فضا ، صنایع نظامی ، تجهیزات دریایی و انرژی، اهم فعالیت‌های هولدینگ رولزرویس هستند؛ درحالی‌که شرکت خودروسازی از سال‌ها قبل، به بخش خصوصی واگذار شده است. رولزرویس لیمیتد
مقاله‌های مرتبط:
9 ویژگی و آپشن جالب در خودروهای لوکس داستان برند منصوری؛ لوکس‌ترین شرکت تیونینگ جهان
از نظر قدمت و شهرت، خودروسازی دارای اهمیت بیشتری نسبت به دیگر صنایع مربوط به رولزرویس است. سال 1896، شرکت پژو موفق به ساخت اولین پیشرانه‌ی مخصوص خودرو در کشور فرانسه، بدون وابستگی به دایلمر آلمان شد. این موتور 2 سیلندر، روی خودروی پژو تایپ 15 نصب شد و مورد توجه چارلز رولز قرار گرفت. او قبل از آشنایی با هنری رویس، تصمیم به تأسیس نمایندگی فروش محصولات پژو در انگلستان گرفتند. پس از شروع به فروش خودروهای فرانسوی در سال 1902، چارلز رولز و هنری رویس در سال 1904، اولین محصول خود با برند رولزرویس را تولید کردند که رولزرویس 10 نام داشت.
بخش خودروسازی رولزرویس باسهام‌داری گروه‌های مختلف، بارها تغییر نام داد. این شرکت در اویل قرن بیستم، با نام تجاری رولزرویس لیمیتد ثبت شد؛ اما امروزه با مالکیت بی‌ام‌و آلمان، به اسم رولزرویس موتورکارز فعالیت می‌کند. هولدینگ رولزرویس
مجموعه شرکت‌های چندملیتی رولزرویس، از سال 2011 با نام هولدینگ رولزرویس فعالیت می‌کنند. مهم‌ترین محصولات این گروه علاوه بر خدمات مهندسی، تولید انواع موتورها و ژنراتورها است که در صنعت هوانوردی ، دریانوردی و برق، کاربرد دارند. هولدینگ رولزرویس، دومین تولیدکننده‌ی بزرگ دنیا در زمینه‌ی پیشرانه‌های هواپیما (بعد از جنرال موتورز امریکا) است. این گروه، با فعالیت گسترده‌ در خدمات نظامی هم، رتبه‌ی شانزدهم بالاترین میزان قراردادها با صنایع دفاعی در جهان را دارد. هولدینگ رولزرویس با تأسیس شرکت Rolls-Royce Industrial Power از اواخر دهه‌ی 80 میلادی، حضور خود در صنعت برق را قوت بخشید و ضمن همکاری با چند شرکت‌ انگلیسی، اقدام به ساخت توربین‌های تولید برق کرد. امروزه فعالیت رولزرویس در صنعت برق با هدف تمرکز بر توسعه‌ و تولید پیشرانه‌های هواپیما، کم‌رنگ شده است.
از نظر قیمت مجموع سهام، هولدینگ رولزرویس در رتبه‌ی 31 بزرگ‌ترین شرکت‌های حاضر در بازار بورس لندن قرار دارد. ارزش سهام این گروه صنعتی، حدود 17 میلیارد پوند (معادل 21.5 میلیارد دلار) برآورد می‌شود. در فهرست بزرگ‌ترین شرکت‌های دنیا به انتخاب فوربس، هولدینگ رولزرویس صاحب جایگاه 733 است؛ اما خودروسازی رولزرویس در میان 2000 شرکت بزرگ جهان از نظر ارزش تجاری، دیده نمی‌شود. رولزرویس بسپوک
دپارتمان بسپوک (Bespoke ) یکی از شرکت‌های زیرمجموعه‌ی رولزرویس است که طراحی و تولید نسخه‌های کلکسیونی و سفارشی را انجام می‌دهد. در این بخش، حتی مبلمان، چمدان و وسایل شخصی هم مطابق سلیقه‌ی مشتری با برند رولزرویس، عرضه می‌شوند.


سال 2017، سوئپ‌تیل (Sweptail) با تیراژ محدود به یک دستگاه توسط گروه رولزرویس بسپوک طراحی شد که با قیمت 13 میلیون دلار، گران‌ترین محصول تاریخ رولزرویس و ارزشمندترین خودروی دنیا (تا پیش از معرفی بوگاتی نویر در سال 2018) بود. داستان تأسیس شرکت رولزرویس
همکاری چارلز رولز و هنری رویس در سال 1904، منجر به تأسیس شرکت رولزرویس شد که سال 1906 به ثبت رسمی رسید. بنابر شنیده‌ها، بخش اصلی سرمایه‌ برای شروع به کار شرکت، توسط چارلز رولز تأمین شد که علاوه‌بر ثروت قابل‌توجه، علاقه‌مند خودروها بود. در سمت دیگر ماجرا، رویس از نظر فنی و مهندسی نسبت به رولز برتری داشت. البته نباید فراموش کرد، چارلز رولز فارغ‌التحصیل مهندسی مکانیک بود؛ درحالی‌که رویس، هرگز به دانشگاه نرفت و اصول مهندسی در رشته‌های مختلف را برحسب تجربه آموخت. چارلز رولز
چارلز استوارت رولز سال 1877 در لندن، از خانواده‌ای متمول متولد شد. پدر او، لقب بارون داشت و علاوه بر عضویت در مجلس پادشاهی، فرمان‌دار منطقه‌ی لانگاتک (Llangattock) ولز نیز محسوب می‌شد. چارلز رولز هم، برخلاف تولد در لندن، ملیت ولزی گرفت. مادر او با نام کامل جورجیانا مارسیا مکلین، اشراف‌زاده‌ای انگلیسی مرتبط با خانواده‌ی سلطنتی بود.
چارلز رولز بعد از تکمیل تحصیلات ابتدایی وارد کالج اتون (Eton College) شد که در زمینه‌ی مهندسی و علوم مرتبط با مکانیک، از سال 1440 میلادی (بیش از 500 سال قبل) سابقه‌ داشت. رولز بعد از تکمیل کالج، دوره‌های مطالعاتی و تحصیلی خود را در کمبریج ادامه دارد. در سال 1896 هنگامی که تنها 18 سال داشت، اولین محصول پژو با پیشرانه ساخت فرانسه را خریداری کرد. براساس اسناد تاریخی، رولز صاحب اولین خودرو در منطقه‌ی کمبریج و سومین مدل در تمام کشور ولز بود. او حتی، تلاش زیادی برای تدوین قوانین رانندگی و اختصاص حق عبور به خودروها در خیابان کرد. در سن 21 سالگی، چارلز رویس از کمبریج فارغ‌التحصیل شد و خیلی زود، به استخدام یک شرکت حمل‌ونقل ریلی و دریایی درآمد. اولین شغل او در سال 1898، همکاری با پروژه‌‌ای در زمینه‌ی قایق‌های بزرگ با پیشرانه‌ی بخار بود. پیش از اقدام به ساخت خودرو، چارلز رولز وارد بازار خرید و فروش خودرو شد. در سال 1903، با دریافت کمک 6600 پوندی از پدرش، شرکت رولز را راه‌اندازی کرد که بر واردات خودرو از کشورهای اروپایی و خصوصا محصولات پژو فرانسه تمرکز داشت.
رولز علاقه‌ی بسیار زیادی به هوانوردی پیدا کرد و در این زمینه دارای جایگاهی مهم در تاریخ انگلستان شد. او توانست، بیش از 170 سفر با بالون داشته باشد و در سال 1903، رکورد طولانی‌ترین مدت پرواز در کشور را ثبت کند. چارلز رویس، دومین بریتانیایی است که با هواپیما (به خلبانی ویلبر رایت امریکایی) پرواز کرد. رولز، دومین فرد در تاریخ انگلستان است که موفق به دریافت گواهینامه‌ی خلبانی شد. او در سال 1909، رکورد 200 پرواز با هواپیما داشت و نخستین کسی بود که مسیر کانال مانش (مسیر آبی 34 کیلومتری بین انگلیس و فرانسه) را به‌صورت رفت و برگشت متوالی، طی کرد. چالز رولز در سال 1910 و هنگامی که تنها 32 سال داشت؛ دچار حادثه به هنگام فرود هواپیما شد و درگذشت. او نخستین فرد بریتانیایی و دوازدهمین انسان دنیا محسوب می‌شود که براثر سانحه هنگام پرواز با هواپیما کشته شد. هنری رویس
فردریک هنری رویس، متولد 1863، حدود 14 سال مسن‌تر از چالز رولز بود. او در سن 9 سالگی، با فوت پدر رو‌به‌رو شد و کارهای مختلف، از جمله دست‌فروشی، تلگرام‌ رسانی و پخش روزنامه را تجربه کرد. از نظر تحصیلی، هنری رویس فقط یک سال به مدرسه رفت و بعد از آن تا 19 سالگی برای شرکت‌های مختلف، کارهای فنی انجام می‌داد. با کسب تجربه به‌عنوان برق‌کار و سرویس‌کار یک شرکت مرتبط با برق شهری در لیورپول، هنری رویس شرکت خود را در زمینه‌ی تولید کلید و پریزها خانگی در سال 1884 تأسیس کرد.
حدود 10 سال بعد از آغاز فعالیت رویس در صنعت، شرکت او تولیداتی مثل دینام (مولد برق با محرک مکانیکی) و جرثقیل الکتریکی داشت. در سال 1899، شرکت رویس دارای 2 کارخانه در منجستر بود و سهام عمومی عرضه کرد. با شروع قرن بیستم و رشد صنعتی کشورهای آلمان و امریکا، محصولات برقی وارداتی با قیمت مناسب به انگلستان رسید. این شرایط، ادامه‌ی فعالیت شرکت رویس در تولید موتورهای برقی را تهدید کرد و مشوق او برای تولید خودرو شد. هنری رویس تا سال 1904، چند مدل خودروی فرانسوی از برندهای دیون (De dion) و دکاویل (Decauville) خرید. این محصولات، استاندارد و کیفیت لازم برای کار طولانی‌مدت را نداشتند؛ اما رویس با بررسی دقیق آن‌ها در کارخانه‌ی خود، اصول خودروسازی را فرا گرفت. او توانست با مونتاژ ادوات ساخت شرکت‌ها مختلف، 3 خودرو تولید کند. یکی از خریداران خودروهای رویس، هنری ادوموند بود که دوستی نزدیکی با چارلز رولز داشت. در آن زمان، رولز صاحب نمایشگاه خودرو در لندن شده بود. سرانجام، دیدار تاریخی هنری رویس و چارلز رولز در 4 می 1904 مصادف با 14 اردیبهشت‌ماه 1283 خورشیدی انجام شد. آن‌ها توافق کردند تمامی تولیدات خودرویی شرکت رویس به چارلز رولز فروخته شود و نام رولزرویس (Rolls-Royce) داشته باشد.
عکس تاریخی چارلز رولز (سمت راست) در کنار هنری رویس (سمت چپ) پشت فرمان اولین محصول رولزرویس در سال 1904 اولین محصول با برند رولزرویس، اواخر سال 1904 در نمایشگاه خودرو پاریس به نمایش درآمد. شرکت مشترک با نام کامل رولزرویس لیمیتد در سال 1906 ثبت شد. هنری رویس در این کارخانه، سمت مهندس ارشد و طراح خودرو را بر عهده داشت که با مجموع حقوق ماهیانه و 4درصد سود شرکت، ثروت 10 هزار پوند (معادل حدود یک میلیون پوند امروزی) فراهم ‌کرد. سال 1907 در کشور سازنده، خودروهای رولزرویس دارای شهرت بالا از نظر کیفیت ساخت و دوام قطعات بودند. شعار تبلیغاتی "رولزرویس بهترین خودروی دنیا (Rolls Royce the best car in the world)" از همان سال در آگهی‌های تجاری شرکت، استفاده می‌شد. هنری رویس در سال 1918، به جهت ارائه‌ی خدمات در زمینه‌ی صنعت خودرو و هوانوردی (ساخت پیشرانه‌ برای هواپیماهای ارتش سلطنتی در جنگ جهانی اول)، از پادشاهی انگلستان لقب سر (Sir) و مدال OBE گرفت که معادل افسر عالی‌رتبه در امپراتوری بریتانیا است. او در سن 70 سالگی به سال 1933 درگذشت. نماد تجاری و مجسمه رولزرویس
مجسمه‌ی روی جلوپنجره‌ی محصولات رولزرویس با نام کامل Spirit of Ecstasy از سال 1911 به بدنه‌ی خودروها اضافه شد. در سال 1909، لرد مونتاگو که یک اشراف‌زاده انگلیسی بود، سفارش ساخت یک مجسمه داد تا روی رولزرویس سیلور گوست خود نصب کند. برای این کار، یکی از کارمندان خود به نام النور تورنتون را به‌عنوان مدل مجسمه معرفی کرد. لرد مونتاگو، همچنین به‌عنوان یکی از اولین نویسندگان و سردبیران مجلات مرتبط با خودرو در دنیا، جایگاهی تاریخی دارد.
خیلی زود، مدیران رولزرویس به ترفند مونتاگو علاقه‌مند شدند تا وجه تمایز مهمی برای مدل‌های ساخت رولزوریس فراهم شود. در سال‌های ابتدایی قرن بسیتم، بسیاری از خودروها، از جمله محصولات رولزرویس با دیگر برندها، اشتباه گرفته می‌شدند. طراح این مجسمه، چارلز رابینسون اسکایز (Charles Robinson Sykes) بود. اسپریت ‌آو اکستازی امروزه با نام‌های امیلی، سیلور لیدی (بانوی نقره‌ای) و فلاینگ لیدی (بانوی پرنده) نیز شناخته می‌شود.
نماد تجاری شرکت‌های خودروسازی و هوانوردی رولزوریس، متشکل از حروف R ابتدای نام موسسان آن‌ است. این لوگو، در سال‌های اول، حالتی پیچیده و سرشار از جزئیات داشت؛ اما از سال‌های 1907 با رنگ زمینه‌ی نقره‌ای و خطوط قرمز که حروف R را نشان می‌داد، جای‌گزین شد. لوگوی رولزرویس در سال‌های بعد به همین ترکیب وفادار ماند و صرفا به رنگ زمینه‌ی آبی با خطوط سفید و در نهایت به طرح امروزی با زمینه‌ی خاکستری روشن و خطوط سیاه، تغییر کرد. پیش از آغاز جنگ جهانی اول
کارخانه‌ی بزرگ رولزرویس در سال 1908 شروع به کار کرد. طراحی کارگاه‌ها توسط هنری رویس انجام شد و بسیاری از خطوط تولید قطعات برقی در کارخانه‌ی او، تغییر کاربری دادند. البته قسمت‌های از شرکت رویس، خصوصا بخش تولید کننده‌ی بالابرهای الکتریکی تا سال 1965 به فعالیت مستقل ادامه دارند. شرکت رولزرویس حدود 100 هزار پوند (بیش از 10 میلیون پوند امروزی) سهام عمومی عرضه کرد تا سرمایه‌ی لازم برای شروع کار یک کارخانه‌ی بزرگ فراهم شود.
رولزرویس سیلورگوست 40/50 با اتاق سفارشی ساخت 1909 اولین محصولات رولزرویس تا سال 1907، خودروهایی مجهز به پیشرانه‌های 10 تا 30 اسب‌بخار بودند. کلود جانسون ، مهندس برجسته‌ی انگلیسی به رولزرویس کمک کرد تا اولین پیشرانه‌ی 6 سیلندر این شرکت با قدرت نزدیک به 50 اسب‌بخار ساخته شود. عملکرد این موتور، آنچنان خوب بود که مدیران رولزرویس تصمیم به توقف تولید مدل‌های قبلی و ساخت یک مدل جدید با نام 40/50 بگیرند. محصول نهایی به دلیل رنگ بدنه‌ی خاکستری، با اسم تجاری سیلور گوست وارد بازار شد. پیش از آغاز جنگ جهانی اول، تعداد 6 هزار دستگاه سیلور گوست به مصرف‌کننده رسید. مهندسی این خودرو آنچنان خوب بود که از شاسی سیلورگوست برای تولید اولین خودروی زرهی ارتش بریتانیا استفاده شد. رولزرویس سیلورگوست در سال 1907 توانست مسیر لندن تا گلاسکو (پایتخت اسکاتلند) را 27 مرتبه طی کند و با مجموع مسافت 23 هزار کیلومتر، رکورددار بهترین خودروی دنیا از نظر استهلاک و خرابی قطعات فنی باشد.
جنگ جهانی اول
بین سال‌های 1914 تا 1918 که اولین جنگ جهانی شکل گرفت، بسیاری از خودروسازان دنیا به سمت صنایع نظامی رفتند.
رولزرویس با استفاده از شاسی سیلور گوست، در سال 1915 نخستین محصول زرهی خود و کشور انگلستان را تولید کرد که Rolls-Royce Armoured Car نام گرفت. این خودرو تا سال 1944 و اتمام جنگ جهانی دوم، با پیشرانه‌های مختلف به ارتش بریتانیا و کشورهای مرتبط با آن (مثل هند) خدمت کرد. خودروی زرهی رولزوریس با انواع توپ ضد تانک یا مسلسل قابل تولید بود و به لطف نهایت سرعت 70 کیلومتربرساعت، ارزش بالایی در میدان نبرد داشت.
پیشرانه‌ی ایگل (عقاب: Eagle) اولین موتور ساخت رولزرویس برای صنعت هوانوردی بود که سال 1915 معرفی شد. این مدل، روی بمب‌افکن هندلی پیج (Handley Page TypeO) عملکرد بسیار خوبی ارایه کرد. اولین نسخه از پیشرانه‌ی ایگل با 12 سیلندر و حجم 14 لیتر، 225 اسب‌بخار قدرت داشت و در مدل‌های بعدی به قدرت‌ 360 اسب‌بخار رسید. تا سال 1928 و جایگزینی پیشرانه‌ی 12 سیلندر ایگل با مدل 24 سیلندری، تعداد 4,681 دستگاه از این موتور برای هوایپماهای مختلف دنیا تولید شد. پس از جنگ جهانی اول
سال 1921، خط تولید جدیدی به مجموعه‌ی رولزرویس اضافه شد. مدیران این برند با توجه به افزایش تقاضا در امریکا، اولین کارخانه‌ی خارجی خود را در اسپرینگ‌فیلد ماساچوست افتتاح کردند. این محل، قبل از مالکیت رولزوریس، اولین خط تولید خودروهای مجهز به پیشرانه‌ی بنزینی در امریکا بود. کارخانه‌ی روزلرویس در امریکا، حدود 10 سال فعالیت کرد و به دلیل هزینه‌ی بالا در تولید و کاهش مشتری، در سال 1931 بسته شد. در ابتدای دهه‌ی 20 میلادی و اتمام جنگ جهانی اول، سود رولزرویس کاهش یافت. قیمت خودروهای رقیب از برندهای آلمانی و فرانسوی، پایین‌تر از مدل‌های لوکس انگلیسی بود و سلیقه‌ی بازار را تغییر داد. مهندسان رولزرویس تصمیم به ساخت خودرویی کوچک‌تر و ارزان‌تر از سیلور گوست گرفتند. این محصول، به دلیل رونمایی در سال 1922، تونتی (Twenty) نام گرفت.
رولزرویس تونتی با پیشرانه‌ی 6 سیلندر جدید و حجم 3.1 لیتر، 20 اسب‌بخار قدرت داشت و به نهایت سرعت 100 کیلومتربرساعت می‌رسید. جعبه‌دنده دستی 3 سرعته، سرسیلندر واحد و جداشدنی برای تمام سیلندرهای پیشرانه و سیستم ترمز 4 چرخ، مهم‌ترین برتری‌های تونتی نسبت به سیلور گوست بودند. تولید این خودرو که مستقیما توسط هنری رویس انجام شد، تا سال 1929 به تعداد 2940 دستگاه ادامه داشت. در کمال تعجب، حتی مالکان خودروی نسبتا کوچک رولزرویس تونتی هم از شوفر (راننده‌ی خصوصی) برای هدایت خودرو استفاده می‌کردند و شخصا، علاقه‌ای به هدایت خودرو و نشستن پشت فرمان، نشان نمی‌دادند. این موضوع، هنری رویس و دیگر مهندسان شرکت را به تمرکز بیشتر بر بهبود راحتی سرنشینان عقب و ساخت کابین بزرگ تشویق کرد.
رولزرویس فانتوم، به‌عنوان اولین لیموزین لوکس ساخت انگلستان در سال 1925 معرفی شد. پیشرانه‌ی 6 سیلندر 7.7 لیتری، 95 اسب‌بخار قدرت داشت و نهایت سرعت 140 کیلومتربرساعت فراهم می‌کرد. این خودرو، هم‌زمان در انگلیس و امریکا تولید می‌شد و در مجموع تا سال 1931 به تعداد 3512 دستگاه، فروش رفت. فانتوم II در سال 1929 جای‌گزین مدل قبلی شد. این محصول از پیشرانه‌ی 6 سیلندر 7.7 لیتری، 120 اسب‌بخار قدرت می‌گرفت. تولید این خودرو با بدنه‌ی 4در و اسپرت 2در تا سال 1936 ادامه داشت؛ اما با فروش 1,281 دستگاه، موفقیت بزرگی محسوب نشد.
دهه‌ی 1930 در تاریخ رولزرویس اهمیت ویژه‌ای دارد. سال 1936 فانتوم III رونمایی شد که مجهز به اولین پیشرانه‌ی 12 سیلندر رولزرویس در صنعت خودروسازی بود. این محصول، آخرین مدلی است که توسط هنری رویس، قبل از مرگ در سال 1933 طراحی شد. پیشرانه‌ی 7.2 لیتری با قدرت 165 اسب‌بخار، نهایت سرعت 140 کیلومتربرساعت داشت، اما می‌توانست در زمان 17 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت برسد که با توجه به وزن 3500 کیلوگرمی، عملکردی قابل‌توجه بود. مصرف سوخت فانتوم III حدود 28 لیتر در 100 گزارش شده است. رکورد نهایت سرعت
مقاله‌های مرتبط:
بلادهوند، سریع‌ترین خودروی جهان با پیشرانه رولزرویس ساخت سریع‌ترین هواپیمای الکتریکی جهان توسط رولز رویس
در سال 1929، پیشرانه‌های جدیدی توسط رولزرویس تولید شدند که مخصوص هواپیماهای پرسرعت بودند. این موتورهای 12 سیلندر، با کد R برگرفته از عبارت مسابقه‌ی هوایی (Air Racing) شناخته می‌شوند. مهم‌ترین دستاورد مهندسی رولزرویس برای صنعت هوانوردی دنیا در ابتدای دهه‌ی 30 میلادی، اضافه‌کردن سوپرشارژر و کاستن از تعداد سیلندرها بود که وزن نهایی پیشرانه را به طرز چشم‌گیری کاهش می‌داد.
هواپیماهای سوپرمرین (Supermarine) با مدل‌های S6 و S6 B همراه پیشرانه‌های رولزرویس R جمعا به تعداد 4 دستگاه ساخته شدند. این هوانوردها، فاقد چرخ بودند و قابلیت فرود روی آب داشتند. مدل اول از سوپرمرین با پیشرانه‌ی 1900 اسب‌بخار به نهایت سرعت 529 کیلومتربرساعت رسید و نسخه‌ی S6 B با قدرت 2300 اسب‌بخار در سال 1931، رکورد سرعت جهانی در آسمان را به عدد 655 کیلومتربرساعت رساند.
مالکوم کمپبل در کنار فرزندش دونالد کمپبل سال 1928 رسیدن به‌عنوان پرافتخار سریع‌ترین انسان روی سطح زمین ، طرفداران بسیار زیادی در دهه‌ی 20 و 30 میلادی داشت. این رقابت، با خودروهای دوکی شکل مجهز به پیشرانه‌های هواپیما، بین مهندسان انگلیسی و امریکایی محبوبیت پیدا کرد. سال 1925 مالکوم کمپبل با خودروی مجهز به پیشرانه‌ی 350 اسب‌بخار ساخت شرکت سان‌بیم (Sunbeam) به سرعت 245 کیلومتربرساعت رسید. او در سال 1927 توانست با خودروی دیگری مجهز به پیشرانه‌ی 22.3 لیتری ساخت نیپرلاین (Napier Lion) رکورد خود را ارتقا دهد و نهایت سرعت 314 کیلومتربرساعت ثبت کند. هنری سگریو (Henry Segrave)، دیگر راننده‌ی انگلیسی بود که چند بار رکورد نهایت سرعت روی زمین را شکست. او از خودروی گولدن اَرو (تیر طلایی: Golden Arrow) مجهز به پیشرانه‌ی 925 اسب‌بخار ساخت نیپرلاین انگلستان استفاده می‌کرد اما ثبت رکورد و ساخت خودرو را در امریکا، انجام می‌داد. سگریو در سال 1929 به نهایت سرعت 372 کیلومتربرساعت در ساحل دیتونا رسید و سال بعد، به هنگام روکوردگیری با قایق روی آب، جان سپرد.
مالکوم کمپبل در کنار خودروی بلوبرد مجهز به پیشرانه‌ی رولزرویس سال 1933 رکوردزنی هنری سرگیو، مالکوم کمپل را متوجه کمبود قدرت برای رسیدن به سرعت‌های بالاتر کرد. او پس از مرگ رقیب، بارها رکورد سرعت را با خودروهای مجهز به پیشرانه‌های مختلف، ارتقا داد. در سال 1933، مالکوم کمپبل با خودروی مجهز به پیشرانه‌ی 12 سیلندر 36.7 لیتری و 2300 اسب‌بخار رولزرویس به نهایت سرعت 438 کیلومتربرساعت رسید. سال 1935 هم مالکوم کمپل، زمانی‌که 50 ساله بود همراه خودرویی مجهز به پیشرانه‌ی رولزرویس به نهایت سرعت 485 کیلومتربرساعت رسید تا سد تاریخی برای ثبت سرعت 300 مایل‌برساعت (480 کیلومتربرساعت) شکسته شود.
افتخارات رولزرویس در کسب نهایت سرعت، محدود به سطح جاده و آسمان نیست و روی آب هم، دارای رکوردهایی تاریخی است. در سال 1928، مالکوم کمپبل با قایق بلوبرد K4 همراه پیشرانه‌ی روزلرویس R که اساسا برای هوانوردی ساخته شده بود به رکورد جهانی سرعت 228 کیلومتربرساعت روی آب رسید. این رکورد هم، بارها توسط فرزند او، دونالد کمپبل شکسته شد. الحاق بنتلی به رولزرویس
سال 1931، شرکت خودروسازی بنتلی به رولزرویس فروخته شد. بنتلی در آن زمان، یک کارخانه‌ی مخصوص تولید مدل‌های اسپرت و مسابقه‌ای بود که مشکلات مالی داشت. تصاحب بنتلی توسط رولزرویس از دیدگاه تاریخ‌نویسان صنعتی بریتانیا، تلاش شرکت بزرگ‌تر برای حذف رقیب بود. بنتلی، ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به یک برند لوکس داشت و درحال ساخت خودروهای پهن‌پیکر، معادل رولزرویس فانتوم بود. یکی از اقدامات بحث برانگیز مدیران شرکت در این زمان، جلوگیری از تولید بنتلی 8 لیتر (Bentley 8 Litre) است که سال 1930 رونمایی شده بود. البته باید توجه داشت که دهه‌ی 30 میلادی، همراه‌با بحران بزرگ در اقتصاد جهانی، تولید و فروش خودروهای سوپرلوکس، مثل بنتلی 8 لیتر را مشکل می‌کرد.
بنتلی 8 لیتر ساخت سال 1930 بعضی مورخان معتقدند، خرید بنتلی توسط رولزرویس، رشد فنی و تجاری بنتلی را متوقف کرد. به مدت تقریبی 7 دهه تا سال 2002 (زمان تصاحب بنتلی توسط فولکس واگن آلمان) تقریبا تمامی محصولات این شرکت از نظر شاسی، پیشرانه و قطعات فنی، کاملا مشابه یکی از خودروهای رولزرویس بودند و حتی در بعضی مدل‌های بنتلی، صرفا چراغ‌ها و جلوپنجره متفاوت بود. با آغاز جنگ جهانی دوم هم، کارخانه‌های بنتلی به خدمت رولزرویس درآمدند تا تجهیزات نظامی مورد نیاز ارتش انگلیس و امریکا تأمین شوند. جنگ جهانی دوم
پس از کاهش فروش جهانی رولزرویس در سال‌های 1930، وقوع دومین جنگ جهانی و مهارت شرکت در ساخت پیشرانه‌های هواپیما، منجر به سودآوری رولزرویس شد. این شرایط، ضربه‌ای دیگر به بنتلی وارد کرد؛ چراکه مهم‌ترین کارخانه‌ی این برند در شهر کرو (Crewe) انگلستان، به‌عنوان پوششی برای کارگاه مخفی تولید پیشرانه‌های هواپیما، اختصاص داده شد. بدون شک، برتری هوایی ارتش بریتانیا در جنگ جهانی دوم، مدیون پیشرانه‌های مرلین (Merlin) و گریفون (Griffon) ساخت رولزرویس بود. هر دو پیشرانه مجهز به 12 سیلندر با آرایش V شکل و سیستم خنک‌کاری آب تولید شدند؛ اما عملکرد و کاربردهایی متفاوت داشتند.
هواپیمای جنگنده‌ی اسپیت‌فایر مجهز به پیشرانه‌ی مرلین ساخت رولزرویس موتور PV-12 که بعدها مرلین نام گرفت، با حجم 27 لیتر و قدرت‌های 1000 تا 2000 اسب‌بخار، در سال 1933 آزمایش شد. مرلین، در جنگ جهانی دوم، پیشرانه‌ی جنگنده‌های پرسرعت هوریکین (Hurricane) و اسپیت‌فایر (Spitfire) بریتانیا بود که منجر به برتری آن‌ها در مقابله با هواپیماهای مسراشمیت (Messerschmitt) و فوکه وولف (Focke-Wulf) آلمان نازی شد. اسپیت‌فایر به‌راحتی سرعت 740 کیلومتربرساعت فراهم می‌کرد و هنگام شیرجه (دایو) به سرعت یک ماخ (حدود 1000 کیلومتربرساعت) می‌رسید. تعداد تولید پیشرانه‌ مرلین، به‌عنوان پرفروش‌ترین موتور هوایپما در تاریخ هوانوردی بریتانیا، 150 هزار تا 160 هزار دستگاه برآورد می‌شود. پیشرانه‌ی گریفون مشابه مرلین، 12 سیلندر با آرایش V داشت؛ اما با حجم 37 لیتر و قدرت‌های 1500 تا 2400 اسب‌بخار تولید شد. این موتور با تیراز 8 هزار دستگاه، بین سال‌های 1939 تا 1955، روی هواپیماهای مختلف، از جمله نسخه‌‌هایی از اسپیت‌فایر نصب می‌شد. پیشرانه‌ی گریفون، به‌عنوان قدرتمندترین موتور پیستونی در تاریخ هوانوردی شناخته می‌شود و قبل از تولید پیشرانه‌های جت، می‌توانست هواپیماهای سبک‌وزن را به نهایت سرعت 800 کیلومتربرساعت برساند. دهه‌ی 1950
با اتمام جنگ جهانی دوم، رولزرویس برای اولین‌بار به ساخت بدنه برای محصولات خود پرداخت. پیش از خرید بنتلی، رولزرویس صرفا تولید شاسی، پیشرانه و تزئینات کابین را انجام می‌داد. در سال 1939، یک شرکت بدنه‌سازی (coachbuilder) با نام پارک وارد (Park Ward) به مالکیت رولزرویس درآمد. در سال 1959، شرکت مشابهی با نام مولینر توسط رولزرویس خریداری شد تا این برند انگلیسی در زمینه‌ی فلزکاری بدنه، خودکفا شود. هر دو شرکت‌های پارک وارد و مولینر، از سال‌ها قبل برای رولزرویس و بنتلی، بدنه‌ی سفارشی تولید می‌کردند.
سیلور داون (Silver Dawn) اولین محصول رولزرویس، بعد از جنگ جهانی دوم بود. این محصول، در سال 1949 رونمایی شد و نخستین رولزرویس دنیا با بدنه‌ی استیل محسوب می‌شود. همراه پیشرانه‌ی 6 سیلندر 4.5 لیتری، سیلورداون می‌توانست در زمان 15 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت برسد و نهایت سرعت 150 کیلومتربرساعت فراهم کند. میانگین مصرف سوخت این خودرو، 18.5 لیتر در 100 کیلومتر اعلام شده است. بنتلی VI و R هم با تفاوت جزئی نسبت به سیلورداون، با بدنه و تجهیزات فنی مشابه، تا سال 1955 تولید شدند. خدمات به خانواده‌ی سلطنتی انگلستان
تا سال 1950، ملکه‌ی بریتانیا و دیگر اعضای مهم حکومت انگلستان از خودروهای آلمانی ساخت دایملر در مراسم رسمی استفاده می‌کردند. باتوجه به افزایش کیفیت محصولات رولزرویس و همچنین جنگ بین آلمان و بریتانیا در دهه‌ی 40 میلادی، برند انگلیسی برای ساخت خودرو اختصاصی خاندان سلطنتی انتخاب شد.
ساخت رولزرویس فانتوم IV، با هدف تولید یک محصول سوپرلوکس مخصوص پادشاهان و اشراف در سال 1950 به پایان رسید. اولین نسخه، در اختیار شاهزاده انگلستان (الیزابت دوم) قرار گرفت که 2 سال بعد، روی تخت سلطنت نشست. فانتوم IV، خودروی ویژه‌ی الیزابت در مراسم عروسی او بود. در مجموع، 18 دستگاه از این رولزرویس ویژه ساخته شد. تمامی نسخه‌های فنتوم IV به دلیل استفاده توسط شخصیت‌های تاریخی (از جمله شاه سابق ایران، اسپانیا، کویت و عراق) امروزه در موزه‌ها یا مجموعه‌های کلکسیونی، نگه‌داری می‌شوند و هرکدام، سرگذشتی مخصوص به خود دارند. دهه‌ی 1960
رولزرویس تا آغاز دهه‌ی 60 میلادی، شهرتی جهانی و مردمی نداشت. در آن زمان، هنوز محصولات مرسدس بنز و برندهای امریکایی مثل کرایسلر، عنوان معروف‌ترین خودروهای لوکس دنیا را در اختیار داشتند. با معرفی فانتوم V، در سال 1959 به تدریج ثروتمندان تجمل‌گرا و هنرمندان مشهور برای نمایش موفقیت خود، سراغ محصولات رولزرویس رفتند.
رولزرویس فانتوم V اختصاصی جان لنون در موزه رویال BC ساخت 1965 در سال‌های 60 میلادی، بسیاری از بازیگران سینما و موزیسین‌ها از خودروهای رولزرویس در مراسم و تشریفات فرش قرمز استفاده می‌کردند. حتی سال 1965، فیلمی با نام رولزرویس زرد (Yellow Rolls-Royce) با حضور ستارگان سینما مثل عمر شریف ، آلن دلون و اینگرید برگمن ساخته شد که نقش مهمی در شناساندن برند رولزرویس به جامعه‌ی جهانی داشت. در همان سال، جان لنون (خواننده‌ی مشهور گروه بیتلز) نیز یک دستگاه فانتوم V خرید که با رنگ‌آمیزی عجیب و منحصربه‌فرد، امروزه یکی از ارزشمندترین رولزرویس‌های دنیا محسوب می‌شود. دهه‌ی 1970
پس از دوران باشکوه رولزرویس در سال‌های 1960، سودآوری شرکت، رو به کاهش گذاشت. در سال 1971، خودروسازی رولزرویس به مالکی جدید فروخته شد اما به دلایلی از جمله بحران‌های مالی، دولت بریتانیا تصمیم به خریداری بخش اصلی سهام شرکت گرفت. با ادغام شرکت‌های خودروسازی و هوانوردی، هولدینگ بزرگ رولزرویس تأسیس شد. بخش خودروسازی از سال 1973، به‌جای رولزرویس لیمیتد، رولزرویس موتورز نام گرفت و تا اواخر قرن بیستم، تحت مالکیت شرکت‌های وابسته به دولت بریتانیا و سهام‌داران حقیقی، فعالیت کرد.
کورنیش (Corniche) آخرین محصول سنتی رولزرویس در سال‌های پیش از بحران مالی شرکت محسوب می‌شود. این خودروی 2‌در، با سقف فلزی یا پارچه‌ای جمع‌شونده در سال 1971 رونمایی شد. کورنیش، اولین رولزرویس کوپه با عرضه‌ی جهانی بود و اساس بنتلی کنتیننتال مدل 1984 محسوب می‌شود. نسل اول کورنیش با پیشرانه‌ی 6.75 لیتری، 240 اسب‌بخار قدرت داشت و با نهایت سرعت 190 کیلومتربرساعت، تا سال 1987 به تعداد 4400 دستگاه تولید شد.
سال 1975، رولزرویس کامارگیو معرفی شد تا لوکس‌ترین و گران‌ترین خودروی کوپه در دنیا باشد. این محصول، با همکاری پائولو مارتین ایتالیایی و استودیو پینین فارینا طراحی شده بود. قیمت نهایی به عددی معادل 500 هزار دلار در زمان حال می‌رسید. برخلاف استفاده از فناوری‌های مدرن، مثل تهویه مطبوع خودکار، سیستم تعلیق جدید و جعبه‌دنده‌ی خودکار هیدراماتیک ساخت جنرال موتورز، رولزرویس کامارگیو با ایرادات فنی متعدد همراه بود. این مدل هنوز هم توسط بسیاری از مجلات و رسانه‌های دنیا، در فهرست بدترین خودروهای جهان قرار دارد و عنوان یکی از زشت‌ترین محصولات ساخت انگلیس را به خود اختصاص داده است. جیمز می ، مجری و کارشناس مشهور برنامه‌ی تاپ‌گیر که خود یکی از طرفداران برند رولزرویس محسوب می‌شود؛ کامارگیو را به یک خوک مست با لباس زیبا تشبیه کرده بود. دهه‌ی 1980
سهام رولزرویس در سال 1985 وارد بورس لندن شد. در آن زمان، شرکت ویکرز به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین نهادهای نظامی وابسته به ارتش بریتانیا، مالکیت بخش خودروسازی و هوانوردی رولرویس را در اختیار گرفت.
در سال 1983، خودروی تحقیقاتی تراست 2 توانست به لطف پیشرانه‌ی رولزرویس آون (Avon) به نهایت سرعت 1019 کیلومتربرساعت برسد. این محصول، از یک موتور توربو جت با قدرتی بیش از 20 هزار اسب‌بخار استفاده می‌کرد که پیش‌تر روی هواپیماهای جنگنده ساب 35 نصب شده بود. رکورد تراست 2 تا سال 1997 بی‌رقیب باقی ماند.
سیلور اسپریت، در سال 1980 رونمایی شد. این سدان 4در، مشخصات فنی مشابه کورنیش داشت؛ اما همراه چراغ‌های مستطیل‌شکل با حاشیه‌های نارنجی، شبیه به محصولات مرسدس بنز طراحی شده بود که اصطلاحا، طرح اسپریت نام داشت. خودروهای مشهور بنتلی مثل مولسان و ایت (Eight) براساس سیلور اسپریت ساخته شدند. این خودرو، اولین محصول رولزرویس، مجهز به سیستم جمع‌کننده‌ی خودکار مجسمه‌ی اسپریت آو اکستازی (Spirit of Ecstasy) بود. دهه‌ی 1990
مهم‌ترین اتفاق این دوران برای رولزرویس، شدت گرفتن بحران مالی و ناتوانی شرکت ویکر در توسعه‌ محصولات کارخانه‌های خودروسازی بود. طراحی نامناسب در مدل‌های جدید و عقب‌ماندگی در ساخت پیشرانه‌های مدرن، منجر به ناکامی رولزرویس در فروش شد. پایان‌بخش این دوران سخت، تصاحب رولزرویس توسط گروه خودروسازی بی‌ام‌و آلمان بود. این اتفاق، درحالی رخ داد که فولکس‌واگن آلمان هم توانست مالکیت بنتلی را به‌دست آورد تا مرسدس بنز، در کسب سهام عمده از برندهای انگلیسی، ناکام بماند. تصاحب برندهای اصیل انگلیسی توسط شرکت‌های آلمانی، در ابتدا عامل موجی از ناراحتی برای طرفداران رولزرویس و بنتلی شد؛ اما این رویداد امروزه به‌عنوان نقطه‌ی عطف و آغاز شکوفایی آن‌ها، اهمیت ویژه‌ای دارد. قرن 21 و آغاز عصر جدید رولزرویس
از دهه‌ی 2000 به بعد، رشد رولزرویس در زمینه‌ی خودروسازی و هوانوردی، افزایشی چشم‌گیر یافت. امروزه تقریبا تمامی هواپیماهای مدرن ایرباس از پیشرانه‌های توربوفن سری ترنت (Trent) ساخت رولزرویس استفاده می‌کنند. علاوه بر ایرباس A380 که بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری دنیا محسوب می‌شود؛ مدل‌های مختلفی از بوئینگ ، مثل 777 و 787 هم مجهز به پیشرانه‌ی رولزرویس هستند.
نسل اول از رولزرویس فانتوم مدرن، ساخت 2003 در سال 2003، اولین محصول مدرن رولزرویس با مدیریت بی‌ام‌و آلمان متولد شد. این خودرو، فانتوم نام داشت و از پیشرانه‌ی جدید رولزرویس با حجم 6.75 لیتر بهره می‌برد. موتور 12 سیلندر تنفس طبیعی فانتوم، قدرت 450 اسب‌بخار و گشتاور 720 نیوتن‌متر فراهم می‌کرد تا این خودروی 2550 کیلوگرمی در زمان 5.7 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت برسد و نهایت سرعت 240 کیلومتربرساعت داشته باشد.
خودروهای رولزروس در سال 2019، متشکل از 5 مدل هستند. فانتوم، همچنان سدان پرچم‌دار و پهن‌پیکر شرکت سازنده محسوب می‌شود که با آستانه قیمت 450 هزار دلار، گران‌ترین محصول رولزرویس است. گوست، دیگر خودروی 4در شرکت سازنده است که با بدنه‌ی کوچک‌تر و قیمت پایین‌تر نسبت به فانتوم عرضه می‌شود. ریث (Wraith) و داون (Dawn) محصولات 2‌در رولزرویس هستند که به ترتیب با سقف فلزی و پارچه‌ای جمع‌شونده (کانورتیبل) بیش از 320 هزار دلار قیمت دارند. عضو پنجم هم، جدیدترین محصول رولزرویس و اولین شاسی‌بلند این شرکت است که با نام کالینان و آستانه قیمت 330 هزار دلار، تولید می‌شود.
آمار تولید رولزرویس بدون استثناء از سال 2005 تاکنون، رو به افزایش بوده است. تا سال 2006، مجموع فروش جهانی خودروهای این شرکت، کمتر از هزار دستگاه در سال بود؛ اما سال 2018 به عدد 4100 نسخه رسید. از سال 2010 تا 2018، فروش خودروهای رولزرویس بیش از 30 درصد رشد داشته است که بیشترین میزان در مقایسه با برندهای خودروسازی اروپا و امریکا است. دپارتمان بسپوک در این شرکت، امروزه یکی برترین‌ها در زمینه‌ی تولید خودروهای جاده‌ای با تزئینات سفارشی محسوب می‌شود.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

هواوی سیستم فایل اختصاصی EROFS را به میان رده ها می آورد

رباتی که با نیروی ارتعاش حرکت می کند

وبسایت سامسونگ باعث سرقت اطلاعات کاربران شد

تبدیل رایانه به مغز با یک تراشه فدرتمند

گوشی های هوشمند هواوی الهام‌بخش محصولات سامسونگ و اپل بوده‌اند

رندرهای رسمی سامسونگ گلکسی نوت 10

کدام گوشی‌ها بالاترین طول عمر باتری را دارند؟

اپل واچ صاحبش را از غرق شدن نجات داد

صدای پای یک شبکه اجتماعی جدید به گوش می‌رسد

ترامپ ترمز بیت‌کوین را کشید

مالباختگان خانه کلاهبردار بیت کوین را به آتش کشیدند

هواوی تلویزیون هوشمند با سیستم عامل هانگ منگ می سازد

ساعت هوشمند خوش قیمت GTR باعمر باتری عالی رسما معرفی شد

وانت برقی نیسان و دانگ فنگ در چین عرضه می‌شود

اجلاس چهارجانبه وزرای ارتباطات ایران، روسیه، ترکیه و آذربایجان برگزار شد

ممنوعیت قانونی استفاده از آفیس 365 در مدارس آلمان

سونی دوربین عکاسی a7R IV را با سنسور فول‌فریم 61 مگاپیکسلی معرفی کرد

منتظر کارت گرافیک جدید انویدیا نباشید

احتمال ساخت برنامه ایمیل جدید توسط سامسونگ برای اندروید

سرعت تبادل داده در شبکه های نسل پنجم 4 برابر می شود

ساعت هوشمند سامسونگ تا سال 2020 نوار قلب می گیرد

بازی Death Stranding طراحی کاملا جدیدی دارد

فیسبوک نتوانست رضایت سناتورهای آمریکایی را در مورد لیبرا جلب کند

مینی سریال فورتنایت در برابر پابجی - قسمت یازدهم

احتمال تجهیز گوشی هوشمندی به دوربین 108 مگاپیکسلی

نگاه نزدیک به طراحی احتمالی انواع مدل های آیفون 11 اپل

مرسدس AMG CLA 45 شوتینگ بریک مدل 2020 رونمایی شد

احتمال تجهیز گوشی هوشمندی به دوربین 108 مگاپیکسلی در سال 2020

اینتل با پردازنده‌های Loihi بیش‌ازپیش به توسعه مغز دیجیتال نزدیک می‌شود

نقشه داخلی نمایشگاه الکامپ 2019 به سرویس نقشه و مسیریاب بلد اضافه شد

پایان نگرانی‌ها درباره دسترسی به حساب های مالی و شخصی بعد از مرگ با اپلیکیشن رازیل

بچمارک ایسوس ROG فون 2 عملکرد اسنپدراگون 855 پلاس را نمایان کرد

شیائومی ساعت هوشمندی با عمر باتری طولانی معرفی کرد

بزرگترین سرقت‌های اطلاعاتی جهان در دو دهه اخیر

فوتبال بازی به سبک واقعیت مجازی

آغاز اجلاس چهار جانبه وزیران ارتباطات به میزبانی ایران

دوربین سونی A7R IV با قیمتی بالا معرفی شد

سال آینده منتظر گوشی با دوربین 108 مگاپیکسلی باشید

قیمت گوشی‌های پرطرفدار هواوی در بازار

عینکی که شما را از اعتیاد دیجیتالی نجات می دهد

اولین معامله مسکن بر پایه بلاکچین در برزیل انجام شد

حذف سرور امنیتی وب‌کم‌ مک‌بوک اپل

تراشه ای که رایانه را به مغز تبدیل می کند

20 گوشی هوشمند پرفروش در نیمه نخست 2019

خبری از چیپست جدید در گلکسی نوت 10 نیست

مانعی جدید برای کاهش محدودیت های هواوی در آمریکا

اسرار گوگل Pixel 4 XL فاش شد

چرا بی ام و خودرو پلاگین هیبرید را به تمام برقی ترجیح می‌دهد؟

توسعه هوشمند وبسایت و اپلیکیشن با نوژن

فیسبوک تا پیش از حل نگرانی قانون‌گذاران، لیبرا را عرضه نمی‌کند