بازاریابی سیاسی

آخرين مطالب

پیست نوربرگ‌رینگ؛ جهنم سبز آلمان در دنیای خودرو اخبار

پیست نوربرگ‌رینگ؛ جهنم سبز آلمان در دنیای خودرو

  بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - مجموعه‌ی نوربرگ‌رینگ که امروز باعنوان طولانی‌ترین و یکی از خطرناک‌ترین و لذت‌بخش‌ترین پیست‌های جهان شناخته می‌شود، میراث ارزشمند خودروسازی آلمان است. در این مقاله‌ با تمام ویژگی‌های این پیست، آشنا خواهید شد. 

نوربرگ‌رینگ ؛ مشهورترین پیست جهان که ابتدا با هدف نمایش توانایی‌های مهندسی و راننده‌های آلمان ساخته شده بود، داستانی شنیدنی دارد. در آستانه‌ی واردن شدن به دهمین دهه از شکل گرفتن نوربرگرینگ هستیم و این پیست هر روز شهرت بیشتری پیدا می‌کند. راننده‌ها، کارشناس‌ها و متخصص‌های رسانه‌ها و سازمان‌های معتبر جهان، طولانی‌ترین پیست مسابقه‌ی جهان را با عبارت‌های تاثیرگذاری توصیف می‌کنند.
اگر در نوربرگ‌رینگ سریع باشی، در هر پیستی موفق می‌شوی. اگر با رانندگی در نوربرگ‌رینگ، ترس وجودت را نگرفت، پس به‌اندازه‌ی کافی سریع نبودی. اما در بین تمام نقل قول‌های گذشته و امروز، دو نمونه اهمیت نوربرگ‌رینگ را بهتر از همه نشان می‌دهند. نیکی لائودا : هرکسی که می‌گوید نوربرگ‌رینگ را دوست دارد، بخاطر این است که در این پیست با سرعت بالا و کافی رانندگی نکرده است. جکی استوارت : جهنم سبز. نیکی لائودا که به‌تازگی در سن 70 سالگی از دنیا رفت، پس از تجربه‌ی رانندگی در نوربرگ‌رینگ و تصادفی که او را تا یک قدمی مرگ برد، به‌خوبی وحشی‌ بودن این پیست را درک کرد. جکی استوارت به‌عنوان یکی از پیش‌گامان افزایش ایمنی خودروهای فرمول یک ، پس از پیروزی در گرن‌پری نوربرگ‌رینگ سال 1968، این پیست طولانی را به جهنمی سبز برای راننده‌ها توصیف کرد. نوربرگ‌رینگ یکی از زیباترین و خطرناک‌ترین پیست‌های جهان است که در طول 90 سال گذشته، باوجود تغییرات اساسی در مسیر کلی، جانِ تعدادی از راننده‌های معروف جهان را هم گرفته است.
مقاله‌ی مرتبط:
پورشه 911GT2 RS، رکورد لامبورگینی اونتادور در نوربرگ رینگ را شکست
نوربرگ‌رینگ را باید بهشت تمام علاقه‌مندان دنیای خودرو دانست که در یک چشم به‌هم زدن، به جهنمی تمام‌عیار تبدیل می‌شود. درک کردن حس لذت‌بخش و ترسناک این پیست، تنها با تجربه‌ی مستقیم و رانندگی در آن به‌دست می‌آید. در این مقاله طولانی‌ترین پیست جهان را به‌طور کامل معرفی می‌کنیم، از تاریخچه‌ی طولانی نوربرگ‌رینگ می‌گوییم و برنامه‌های ویژه‌ی آلمانی‌ها را برای جهنمی که بیش از 90 سال برپا شده است، بررسی می‌کنیم. چرا نوربرگ‌رینگ سخت‌ترین، خطرناک‌ترین و لذت‌بخش‌ترین پیست جهان است؟ چرا نوربرگ‌رینگ، کامل‌ترین میدان برای آزمایش فنی خودروهای مدرن است؟ چرا تمام خودروسازان برای تضمین بهتری عملکرد محصولاتشان به نوربرگ‌رینگ مراجعه می‌کنند؟ چرا نوربرگ‌رینگ عضوی مهم از فرهنگ دنیای خودرو و مکانی است که هرکسی باید حداقل یک‌بار از آن بازدید کند؟ برای رسیدن به پاسخ این سؤال‌ها و اضافه شدن به جمع طرفداران نوربرگ‌رینگ، با زومیت و ادامه‌ی این مقاله همراه شوید. نوربرگ‌رینگ چیست؟
در اعماق غرب آلمان و رشته‌ی کوه‌ آیفل (Äifel) و درکنار شهر نِربورگ و قلعه‌ی سیاه ساخته شده از بازالت، مجموعه‌ پیست‌های مسابقه‌ای نوربرگ‌رینگ (Nürburgring) به‌معنی «مسیر یا پیست نربورگ» جاخوش کرده است. نوربرگ‌رینگ در حالت کلی به چهار بخش تقسیم می‌شود؛ مجموعه‌ی کامل گِزم‌اشترکه (Gesamtstrecke) با طول 28/2 کیلومتر و 187 پیچ، بخش شمالی نوردشلایفه (Nordschleife) با طول 22/8 کیلومتر و 160 پیچ، بخش جنوبی زودشلایفه (Südschleife) با طول 7/7 کیلومتر و 27 پیچ و قسمت گرن‌پری فرمول یک. از سال 2003 تا امروز، مجموعه‌ی کامل نوربرگ‌رینگ در 14 طرح مختلف برای مسابقات موتوراسپرت استفاده شده است اما مشهورترین، چالش برانگیزترین و مهم‌ترین قسمت این پیست بزرگ، بخش شمالی یا نوردشلایفه است.
مجموعه‌ی کامل یا گِزم‌اشترکه تنها تا سال 1982 و بخش جنوبی یا زودشلایفه هم تا سال 1973 استفاده شدند؛ بخش شمالی هم تا سال 1982 دست‌نخورده بود اما از سال 1983 با حذف قسمت بتونی تخریب‌شده، حالا 20/8 کیلومتر طول و 154 پیچ دارد. قسمت فرمول یک یا گرن‌پری اشترکه (GP-Strecke) از سال 1984 به نوربرگ‌رینگ اضافه شد. بخش فرمول یک جهنم سبز تا سال 2001 در مسافت 4/5 کیلومتر با 12 پیچ خلاصه می‌شد، اما از سال 2002 تا امروز، این قسمت که رکورد سریع‌ترین زمانش در اختیار میکائیل شوماخر افسانه‌ای بوده، 5/1 کیلومتر طول و 16 پیچ پیدا کرده است. مجموعه‌ی کامل نوربرگ‌رینگ که پس از اصلاحات از سال 1984 بازگشایی شده است، امروز 25/9 کیلومتر طول و 170 پیچ دارد. تغییرات نوربرگ‌رینگ در طول دهه‌های گذشته تحت تأثیر موتوراسپرت و خودروسازی آلمان بوده است، اما در حال حاضر بخش‌های زیر فعال هستند. مجموعه‌ی کامل اصلاح شده نوربرگ‌رینگ با طول 25/9 کیلومتر؛ بازگشایی از سال 1984 بخش شمالی، نوردشلایفه با طول 20/8 کیلومتر؛ بازگشایی از سال 1983 قسمت گرن‌پری فرمول یک با طول 5/1 کیلومتر؛ بازگشایی از سال 2001 سه طرح بالا در ترکیب‌های مختلف هم ادغام می‎شوند تا تعداد پیست‌های کوچک و بزرگ مجموعه‌ی نوربرگ‌رینگ به 14 نمونه برسد. طولانی بودن مسیر کلی، اختلاف شیب بیش از 300 متر و پیچ‌های زیادِ تند و سریع از ویژگی‌های منحصربه‌فرد جهنم سبز آلمان است؛ تنها برای آشنایی کامل با نوربرگ‌رینگ، هر راننده باید بیش از 100 مرتبه مسیر طاقت‌فرسای این جهنم را طی کند که در مقایسه با دیگر پیست‌ها، تلاشی چند ده برابری خواهد بود. در نوربرگ‌رینگ، هیچ پیچی مشابه دیگری نیست و با هر بار چرخش فرمان، تجربه‌ای متفاوت روبه‌روی راننده قرار می‌گیرد؛ انواع پیچ‌های تند، سریع و نمونه‌هایی که راننده نمی‌تواند به‌دلیل اختلاف شیب شدید یا وجود درخت‌های جنگل، انتها و میانه‌اش را ببیند در جهنم سبز تراش خورده‌اند.
درمقابل ویژگی‌های خاص این پیست، آب و هوای آلمان هم قرار می‌گیرد؛ به‌طور میانگین در طول سال بیش از 220 روز در نوربرگ‌رینگ آب‌و‌هوا بارانی و نامساعد است. در پیستی که هیچ مسیری برای جلوگیری از تصادف وجود ندارد و انحراف خودرو به‌معنی پایان است، نوربرگ‌رینگ در باران، جهنمی سرد است. اما جالب است بدانید که در شرایط بارانی، نوربرگ‌رینگ داوطلبان بیشتری جذب می‌کند و چالش بیشتر، جذابیت بیشتری به‌دنبال دارد. همه‌ی این موارد را درنظر بگیرید تا اهمیت نوربرگ‌رینگ در شبیه‌سازی تمام‌عیار میدان کیفیت‌سنجی خودروها برای تولیدکنندگان درک کردنی باشد. در ادامه تاریخ کامل نوربرگ‌رینگ را از زمان شکل‌گیری تا امروز بررسی می‌‌کنیم. نوربرگ‌رینگ؛ جسارت تاریخی آلمانی‌ها
حدود 100 سال پیش، خودروسازی آلمان اولین قدم‌های محکمش را برای شناخته شدن در سطح جهانی برداشت. پس از جنگ جهانی اول آلمان بازهم اهداف بزرگی را، این‌بار در میدانی متفاوت دنبال می‌کرد؛ اولین جرقه‌‌های شکل گرفتن طولانی‌ترین پیست دنیا، بازی‌های سیاسی و عزم جدی آلمانی‌ها برای نمایش توانایی‌ها، قدرت و غرور بود. سال 1907، فیات با رانندگی فلیچه ناتزارو پشت فرمان مدل Fiat 130 HP به مقام اول گرن‌پری کایزِرپرایس آلمان (Kaiserpreis به‌معنی جایزه‌ی امپراتور) در جاده‌های کوهستانی تاونوس حاشیه‌ی فرانکفورت رسید و خودروهای اوپل، مرسدس، آیزِناخ و اَدلر شکست خوردند. ولیهلم دوم که آخرین امپراتور آلمان محسوب می‌شد، در مورد شکست سنگین خودروهای آلمانی در خانه از تولیدکنندگان توضیح خواست.
دکتر اوتو کرویتس
خودروسازان و کارشناس‌های آلمانی همگی یک پاسخ به امپراتور دادند؛ «در آلمان پیستی مناسب برای تولید و توسعه‌ی خودرو و ارزیابی توانایی فنی محصولات در شرایط مسابقه‌ای نیست». خودروهای آلمانی تا اواسط دهه‌ی 1920 تنها در جاده‌های عمومی آزمایش می‌شدند که پس از ساخته شدن پیست‌های مونزا و تارگا فلوریو در ایتالیا درکنار مسیر مستقیم AVUS در برلین، زمزمه‌های شکل‌گیری پیستی بزرگ که در جهان نمونه نداشته باشد، بر سر زبان‌ها افتاد. به دستور امپراتور مقدمات ساخت پیستی بزرگ و منحصربه‌فرد در اطراف شهر ادناو نزدیک رشته کوه آیفل آغاز شد؛ ایده‌ی اصلی نوربرگ‌رینگ مشابه تارگا فلوریو در ایتالیا بود اما پیست آلمانی‌ها بسیار بزرگ‌تر، پیچیده‌تر و چالش برانگیزتر طراحی می‌شد. درست در زمانی‌که هماهنگی‌های لازم برای نقاشی آسفالت در کوه‌ها و جنگل‌های آیفل در حال انجام بود، گلوله‌ها و توپ‌های جنگ جهانی اول شلیک شد؛ فرایند ساخت پروژه‌ی بزرگ آلمان به تعویق افتاد تا تمام نیروها برای جنگ بسیج شوند. نوربرگ‌رینگ در طول دو سال با تلاش بیش از 2500 نفر و هزینه‌ی 15 میلیون مارک ساخته شد
پس از جنگ جهانی اول، آلمانی کشوری شرکت خورده بود که سرمایه‌ی اصلی‌اش مردم بودند؛ واحد پول آلمان ارزش پایینی داشت، درصد بیکاری بالا بود و تمام خانواده‌ها در وضعیت سختی زندگی می‌کردند. در این بین، آلمانی‌ها هدف ساخت پیستی بزرگ درآیفل را فراموش نکرده بودند. اوایل دهه‌ی 1920 و تنها چند سال پس از پایان جنگ جهانی اول، دکتر اوتو کرویتس مدیر باشگاه خودروهای آلمان (ADAC) که امروز با‌عنوان پدر نوربرگرینگ از او یاد می‌کنیم، با طرحی هوشمندانه برای کاهش بیکاری و از سر گرفتن پروژه‌ی ساخت پیست، با شهردار کُلن به توافق رسید. Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">
Nurburgring </h4>">

ساخت و ساز نوربرگ‌رینگ
کرویتس به شهردار کلن وعده داد که با ساختن پیست نوربرگ‌رینگ، بسیاری از افراد منطقه مشغول به‌کار خواهند شد و پس از اتمام پروژه با از برگزاری مجدد مسابقات ADAC و رونق صنعت خودروسازی، درآمد بیشتری به مردم خواهد رسید. ساخت نوربرگ‌رینگ از 27 سپتامبر سال 1925 میلادی (5 مهر سال 1304 خورشیدی) آغاز شد؛ هانس وایدنبروک که درکنار کرویتس نقش مهمی در احیای پروژه‌ی نوربرگ‌رینگ داشت، طرح کلی پیست را خلق کرد. وایدنبروک نوربرگ‌رینگ را پیستی اختصاصی درنظر داشت که تمام ویژگی‌های جاده‌های عمومی را درکنار انواع پیچ‌ها، شیب‌ها و پستی و بلندی‌ها داشته باشد. بنابراین بخشی از جاده‌های اصلی با ترکیب طرح جدید استفاده شدند؛ درواقع بخش جنوبی نوربرگ‌رینگ، امروز بیشتر شامل جاده‌های قدیمی و عمومی می‌شود. بیش از 2500 نفر در طول دو سال تلاش کردند تا نوربرگ‌رینگ سرانجام در سال 1927 پس از خرج کردن نزدیک به 15 میلیون مارک آلمان (معادل 35 میلیون یورو) بازگشایی شد.
در سال 1927 نوربرگ‌رینگ شامل بخش جنوبی برای برگزاری مسابقات کوچک و بخش شمالی به‌عنوان برترین پیست جهان بود؛ بخش بسیار کوتاه ابتدایی پیست هم وجود داشت که چندان مورد استفاده نبود. به‌دلیل طرح مستقل بودن جنوبی و شمالی، امکان برگزاری دو مسابقه به‌صورت هم‌زمان یا یک مسابقه در مسیر کلی نوربرگ‌رینگ با طول 28/2 کیلومتر، 84 پیچ راست و 88 پیچ چپ وجود داشت. در اولین روزهای بازگشایی، نوربرگ‌رینگ یکی از خطرناک‌ترین پیست‌های تاریخ بود؛ حاشیه‌ی جاده یا شیب بود یا جنگل، درخت‌ها در پیچ‌ها جلوی دید راننده را می‌گرفتند و بخش‌های متفاوت پیست گاهی خشک و گاهی خیس بود. البته جالب است بدانید که اولین راننده‌ی پیروز در نوربرگ‌رینگ از شیب و شکاف حاشیه‌ی جاده برای پییچدن سریع استفاده می‌کرد وبه‌طور میانگین در هر دور تا دو ثانیه جلوتر از دیگر راننده‌ها قرار می‌گرفت؛ پس از اینکه راننده‌های بیشتری از این تکنیک استفاده کردند، شیار باریک کنار جاده پوشانده شد. نوردشلایفه اولین بخش از نوربرگ‌رینگ بود که در سال 1926 تکمیل شد و سپس ساخت بخش‌های جنوبی و شیب‌دار به پایان رسید. نوربرگ‌رینگ در اولین سال بازگشایی مکانی بزرگ برای تیم‌ها، تونلی برای دسترسی به بخش پیت‌استاپ، 20 هزار صندلی، هتل، رستوران، برج مراقبت و اتصلات تلفن در بخش نوردشلایفه دراختیار داشت. حدود 6 میلیون مارک از هزینه‌ی سخت نوربرگ‌رینگ را دولت آلمان و باقی‌مانده را شهرداری کلن پرداخت کردند؛ برای نام‌گذاری پیست مسابقه‌ای دوستانه انجام شد که درپایان یکی از دولت‌مردان سابق آلمان، «نوربرگ‌رینگ» را پیشنهاد داد.
اولین مسابقه در نوربرگ‌رینگ
نوربرگ‌رینگ در اولین روز بازگشایی، 18 ژوئن 1927 میلادی (27 خرداد 1306 خورشیدی)، میزبان مسابقه‌ی موتورسیکلت‌ها بود؛ در این مسابقه تونی اولمن آلمانی با موتورسیکلت 350 سی‌سی ولوست (Velocette) ساخت بریتانیا به مقام اول رسید. در روز دوم، خودروها به نوربرگ‌رینگ رسیدند و رودلف کارکسیولا آلمانی که یکی از پیچ‌های پیست هم به یادش نام‌گذاری شده است، با مرسدس بنز کمپرسور مدل اِس به پیروزی رسید. اولین گرن‌پری در 17 ژوئیه 1927 میلادی (25 تیر 1306 خورشیدی) برگزار شد که بازهم مرسدس بنز اِس این‌بار با هدایت راننده‌ی آلمانی اوتو مِرس ، به مقام اول رسید. جشن بازگشایی نوربرگ‌رینگ خیلی زود به پایان رسید و از سال 1929، جدایی بخش شمالی و جنوبی پیست به‌طور رسمی آغاز شد؛ مسابقات بزرگ و گرن‌پری در نوردشلایفه و رقابت‌های موتورسیکلت در زودشلایفه. آخرین بار، لوئیس شیرون راننده‌ی مشهور سال‌های گذشته بود که در سال 1929 مسیر کامل و قدیمی نوربرگ‌رینگ را پشت فرمان بوگاتی 35C با زمان 15 دقیقه و 6 ثانیه و میانگین سرعت 112 کیلومتربرساعت طی کرد. با آغاز دهه‌ی 1930 میلادی، نوربرگ‌رینگ به‌عنوان پیستی متفاوت و منحصربه‌فرد در جهان شناخته شد و درست در زمان اوج محبوبیت و سلطنت کامل خودروهای مرسدس بنز، جنگ جهانی دوم از راه رسید.
داستان لقب Silver Arrows خودروهای مرسدس بنز از نوربرگ‌رینگ شروع شد
در طول دهه‌ی ‍1930 نوربرگ‌رینگ با هر مسابقه تغییرات مثبت پیدا می‌کرد؛ سیمان‌ریزی حاشیه جاده، نصب حفاظ در طول 35 کیلومتر و بهبود آسفالت، اصلاحات این پیست قبل از جنگ جهانی دوم بود. موفقیت و محبوبیت بالای نوربرگ‌رینگ، مشوق اصلی مقامات آلمانی برای حمایت از ساخت‌وساز مجموعه‌ها و پیست‌های بیشتر مثل سولیتیودرینگ (Solitudering) در اشتوتگارت و هاکنهایم‌رینگ (Hockenheimring) بود. نوربرگ‌رینگ در تاریخ موفقیت‌های موتوراسپرت مرسدس بنز هم نقش بسیار مهمی دارد؛ در مسابقات سال 1934، وزن خودروهای مرسدس بنز حدود یک کیلوگرم بیشتر از محدودیت 750 کیلوگرمی قوانین بود. مرسدس بنز راهی برای سازگاری با قانون محدودیت وزن پیدا کرد که امروز به یک سنت در تمام خودروهای مسابقه‌ای و جاده‌ای این برند تبدیل شده است.
اولین مسابقه با خودرو در نوربرگ‌رینگ
تمام بخش‌های رنگ‌آمیزی شده‌ی خودرو پاک شدند؛ وزن نهایی به کمتر از 750 کیلوگرم رسید، خودروها همه بدون رنگ و با ظاهر آلومینیومی نقره‌ای نمایان شدند و مرسدس بنز هم مسابقه‌ را با پیروزی پشت سر گذاشت. داستان زیِبرفیل خودروهای مرسدس بنز ( لقب پیکان‌های نقره‌ای، Silver Arrows) از همین‌جا آغاز شد و تا امروز در مدل‌های فرمول یک و دیگر رشته‌های موتوراسپرت ادامه پیدا کرده است. البته در مورد این روایت و خودروهای نقره‌ای مرسدس بنز، هنوز هم نظریه‌های متفاوتی وجود دارد چرا که پیش از این هم در سال 1932، لقب پیکان‌های نقره‌ای مطرح شده بود. اما آغاز افسانه‌ی پیکان‌های نقره‌ای مرسدس بنز با نوربرگ‌رینگ همراه است. جنگ جهانی دوم؛ نوربرگ‌رینگ در مرز نابودی
با آغاز جنگ جهانی دوم، تمام فعالیت‌های پیست متوقف شد. هتل نوربرگ‌رینگ به سرپناهی امن برای مردمی که از شهرهای بمب‌زده فرار کرده بودند و سپس به بیمارستان و درمانگاهی کوچک برای درمان سربازهای جنگ، تبدیل شد. از بخش‌های دیگر پیست به‌عنوان چراگاه حیوانات اهلی و زمین‌های کشاورزی استفاده می‌شد؛ شرایط به‌قدری سخت بود که اتاق‌های پایین برج مخصوص مرسدس، به محلی برای نگه‌داری گله‌های گاو تبدیل شد. اما آسیب‌دیدگی اصلی نوربرگ‌رینگ در سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم و با پیش‌روی تانک‌های متفقین به آلمان، به‌ویژه یگان زرهی یازدهم ایالات متحده آمریکا ایجاد شد. یگان زرهی یازدهم آمریکا در طول جنگ جهانی دوم چهار پیست مسابقه‌ی اروپایی را پشت سر گذاشتند که نوربرگ‌رینگ، در صدر این فهرست قرار دارد.
تانک‌های واحد آذرخش آمریکا در جاده‌های آلمان؛ جنگ جهانی دوم
اولین برنامه‌های شکل‌گیری این واحد ویژه در سال 1942 با نام مستعار «واحد آذرخش» شکل گرفت؛ سال 1944 یازدهمین یگان زرهی به انگلستان رسیدند تا در مأموریتی حساس، غرب فرانسه را از آخرین نیروهای آلمانی پاک‌سازی کنند. اما پیش از عزیمت، آلمان به بلژیک حمله کرد و نبرد آردنن آغاز شد. واحد آذرخش در واکنش به نبرد آردنن بیش از 800 کیلومتر به خاک فرانسه و بلژیک وارد شدند و برای استراحت کوتاه، سوخت‌گیری و تکمیل مهمات در پیست لمان و شهر رنس و پیست گرن‌پری دِلا مارن (Reims, de la Marne) توقف کردند. واحد آذرخش در این منطقه درگیر شدند و درنهایت مسیری برای رسیدن مهمات به سربازهای متفقین ایجاد کردند؛ سه هفته بعد، یگان زرهی یازدهم آمریکا به پیست اِسپا (Spa-Francorchamps) و محل برگزاری گرن‌پری بلژیک رسید. در جنگ جهانی دوم، تانک‌های آمریکایی آسفالتِ بخش جنوبی نوربرگ‌رینگ را تخریب کردند
مأموریت بعدی واحد آذرخش، پیش‌روی به مرز آلمان و بلژیک و شکستن دیوار دفاعی بود؛ متفقین که در حدود 20 کیلومتری جنوب غربی نوربرگ‌رینگ بودند با دفاع شدید آلمان روبه‌رو شدند و عقب‌نشینی کردند. با رسیدن نیروهای کمکی متفقین و تجهیزاتی چون تانک و توپخانه درکنار واحد آذرخش، سرانجام پس از دوماه نبرد، خط دفاعی آلمان شکسته شد و بسیاری کشته و بیش از 200 نفر اسیر شدند؛ واحد آذرخش حالا به روستای مولن‌باخ و مرز جنوبی نوربرگ‌رینگ رسیده بود. اطلاعات کافی از تعداد تانک‌هایی که پس از دو ماه نبرد از 76 دستگاه کلی باقی‌مانده بودند، وجود ندارد؛ اما پس از رسیدن به مولن‌باخ، تانک‌های M4 شرِمن به بخش جنوبی و زودشلایفه‌ی نوربرگ‌رینگ وارد شدند. تعدادی دیگر از نیروها و خودروهای زرهی از سمت شرقی و غربی پیست حرکت کردند و سرانجام تمام یگان زرهی یازدم در بخش ابتدایی نوربرگ‌رینگ و هتل توقف کردند. نیروهای آمریکایی با رسیدن به هتل، 200 تخت درمانی و تعدادی شهروند آلمانی پناه گرفته بودند را روبه‌روی خود دیدند.
مسیر حرکت واحد آذرخش در جنگ جهانی دوم
براساس گزارش‌ها و مشاهدات مردم، تانک‌های آمریکایی بخش جنوبی پیست را به‌شدت تخریب کردند؛ درواقع به‌دلیل طولانی بودن پیست، تانک‌ها تمام مسیر نوربرگ‌رینگ را طی نکردند و بخش شمالی و نوردشلایفه آسیب زیادی ندید. یگان زرهی یازدهم آمریکا حدود دو ماه در نوربرگ‌رینگ مستقر بود و در این مدت، هتل و ساختمان‌های بخش ابتدایی پیست تخریب شد. مأموریت بعدی واحد آذرخش پیوستن به نیروهای شوروی در اتریش و پایان اشغال آلمان بود. درمجموع نزدیک به 150 روز، واحد آذرخش از فرانسه، بلژیک و آلمان عبور کردند و درنهایت به اتریش رسیدند. پس از خاموش شدن آتش جنگ جهانی دوم، نیروهای فرانسوی به منطقه‌ی آیفل و پیست نوربرگ‌رینگ رسیدند؛ اولین مأموریت فرانسوی‌ها که در سال 1946 آغاز شد، بازسازی بخش تخریب‌شده‌ی زودشلایفه برای برگزاری اولین مسابقه‌ی موتورسیکلت‌ها پس از جنگ بود. بیش از 300 نفر مشغول بازسازی آسفالت زودشلایفه و پاک‌سازی جاده از شاخه‌های درخت شدند؛ احیای نوربرگ‌رینگ باشکوه تمام هدف‌گذاری شده بود. بازگشت نوربرگ‌رینگ؛ احیای جهنم سبز پس از جنگ
بازسازی زودشلایفه باسرعت انجام شد تا اولین مسابقه پس از جنگ جهانی دوم در سال 1947 انجام شود. بازگشایی بخش جنوبی نوربرگ‌رینگ در زمانی انجام می‌شد که تمام مردم آلمان برای بازسازی زندگی تلاش می‌کردند؛ به همین خاطر برای جذب کردن افراد بیشتر به پیست و برگزاری یک مسابقه‌ی تمام‌عیار، به تمام تماشاچیان مسابقه‌ی بازگشایی نوربرگ‌رینگ دوعدد سوسیس، سالاد سیب‌زمینی، نان و نیم لیتر نوشیدنی داده می‌شد. تلاش مسئولان پیست و برگزاری مسابقه کارساز بود و در 17 اوت 1947 میلادی (25 مرداد 1326 خورشیدی)، 80 هزار نفر برای تماشای رقابت‌های جام قهرمانی موتورسواری آیفل به نوربرگ‌رینگ رفتند. یک سال بعد، بازسازی دیگر بخش‌های پیست شامل هتل و ساختمان‌های بخش ابتدای نوربرگ‌رینگ و نوردشلایفه آغاز شد.
اولین مسابقه‌ی فرمول یک در نوربرگ‌رینگ؛ سال 1951
از سال 1949، نوربرگ‌رینگ به‌صورت کامل آماده‌ی میزبانی از علاقه‌مندان، خودروها، موتورسیکلت‌ها و راننده‌های بی‌باک بود؛ نوربرگ‌رینگ پس از تحمل یورش تانک‌های آمریکایی، دوباره به شهرت جهانی بازگشت و برگزاری مسابقات متنوع در کلاس‌های مختلف خودروها از سر گرفته شد. مسابقات فرمول دو از سال 1950 و رقابت‌های فرمول یک از سال 1951 به نوربرگ‌رینگ رسید؛ در اولین گرن‌پری فرمول یک که ادامه‌دهنده‌ی مسابقات کلاسیک 1939 بود، البرتو اسکاری در حضور 400 هزار تماشاچی به مقام اول رسید و خوان مانوئل فنجیو و خوزه فرویلان گنزالز در جایگاههای دوم و سوم قرار گرفتند. با برگزاری مسابقات فرمول یک به‌عنوان بالاترین سطح از رقابت‌های اتومبیل‌رانی، نوربرگ‌رینگ هر روز شلوغ‌تر می‌شد. سال 1954 برج دانلوپ با اولین تابلوی ثبت امتیاز الکترونیکی جهان در جهنم سبز نصب و بازسازی و بهبود آسفالت بخش‌های مختلف در سال‌های بعد انجام شد. در طول دهه‌های 1950 و 1960، چند راننده به‌دلیل عملکرد عالی در این پیست با عنوان رینگ‌مایستر به‌معنی «استاد نوربرگ‌رینگ» شناخته شدند؛ استرلینگ ماس ، جیم کلارک ، جکی استوارت ، جکی ایکس ، خوان مانوئل فنجیو ، البرتو اسکاری و جان سرتیز از مشهورترین رینگ‌مایسترها بودند. سال 1968 جکی استوارت که با دست شکسته پست فرمان خودروی فرمول یک نشست، رانندگی در باران و مه شدید نوربرگ‎رینگ را تجربه کرد؛ استوارت با رانندگی فوق‌العاده و چهار دقیقه زودتر از گراهام هیل گرن‌پری را به‌پایان رساند و به نوربرگ‌رینگ لقب «جهنم سبز» را داد. جکی استوارت معتقد بود که وقتی با سرعت بیش از 200 کیلومتربرساعت در نوبرگ‌رینگ رانندگی کنیم، به‌دلیل مسیر باریک و درخت‌های کنار جاده تونلی سبز روبه‌روی راننده شکل می‌گیرد که عبارتی بهتر از «جهنم سبز» این حالت را توصیف نمی‌کند.
تصادف یان اشلی در نوربرگ‌رینگ؛ سال 1975
دهه‌ی 1960 زمانی بود که پیشرفت، قدرت و سرعت خودروهای فرمول یک از پیست‌ها فراتر رفت و نوربرگ‌رینگ درکنار خطرناک‌ترین مسابقات جهان قرار گرفت؛ در حقیقت تا سال 1969 نوربرگ‌رینگ جانِ پنج راننده‌ی فرمول یک را گرفته بود و دومین پیست خطرناک مسابقات شناخته می‌شد. اولین تلاش برای ایمن‌تر کردن پیست، ساخت مسیر مارپیچ انتهایی پیست و درست قبل از خط شروع بود تا از تصادف‌های شدید با برج دانلوپ و تابلوی امتیازات جلوگیری شود؛ همچنین در سال 1969، پیت‌استاپ کاملاً اصلاح و با محافظ بزرگی از پیست جدا شد. سال 1970 راننده‌های فرمول یک با رهبری جکی استوارت از رانندگی در نوربرگ‌رینگ خودداری کردند؛ تقاضای راننده‌ها ایمن کردن پیست بود. برآورده کردن خواسته‌‌ی فوری راننده‌ها امکان‌پذیر نبود، بنابراین گرن‌پری آلمان در سال 1970 به پیست هاکنهایم منتقل شد. تصادف نیکی لائودا؛ خداحافظی فرمول یک با نوربرگ‌رینگ
سال 1971، اولین اقدامات برای ایمن‌ کردن جهنم سبز آلمان آغاز شد. بازسازی آسفالت، حذف چند پیچ تند و خطرناک، ازبین‌بردن برآمدگی و دست اندازها برای جلوگیری از پرش خودروها، نصب حفاظ‌های بیشتر درکنار جاده و تغییرات مهم در برخی پیچ‌های تند باعث شد تا نوربرگ‌رینگ جدید دهه‌ی 1970 با اینکه هنوز هم خطرناک بود، اما با خرج کردن حدود 2 میلیون مارک، برای راننده‌ها راضی‌کننده باشد. گرن‌پری 1971 فرمول یک دوباره به جهنم سبز بازگشت و جکی استوارت که پرچم‌دار ایمنی و یکی از تأثیرگذارترین افراد در تعطیلی یک ساله‌ی نوربرگ‌رینگ بود، به مقام اول رسید. مقامات آلمانی به‌دنبال رونق بیشتری این پیست بودند، بنابراین اصلاحات نوربرگ‌رینگ با تمرکز بر عریض کردن جاده در بخش‌های مختلف در سال‌های 1972 و 1973 ادامه یافت.
تصادف نیکی لائودا در نوربرگ‌رینگ؛ سال 1976
با وجود تمام تلاش‌ها برای ساختن بهشت از جهنم، اما نوربرگ‌رینگ به‌اندازه‌ی بزرگ است که دست اندرکاران فرمول یک نمی‌توانند برگزاری یک مسابقه‌ی ایمن در این پیست را تضمین کنند؛ در فرمول یک، مارشال‌ها و تیم‌های پزشکی کافی برای پوشش مسیر طولانی نوربرگ‌رینگ وجود ندارد. از طرفی رسانه‌های مختلف هم نمی‌توانند از تمام پیچ‌های جهنم سبز تصویربرداری داشته باشند. با شروع فصل 1976 فرمول یک، زمزمه‌های جدایی سریع‌ترین خودروهای موتوراسپرت با طولانی‌ترین پیست جهان به‌گوش می‌رسید که سرانجام با تصادف نیکی لائودا ، نوربرگ‌رینگ روی واقعی‌اش را به همه نشان داد و تصمیم نهایی گرفته شد. تصادف نیکی لائودا در سال 1976، پایان‌بخش پیوند فرمول یک و نوردشلایفه بود
در گرن‌پری فرمول یک 1976، لائودا که برای فراری رانندگی می‌گرد به‌دلیل شرایط بارانی نامناسب پیشنهاد لغو مسابقه در نوربرگ‌رینگ را داد؛ راننده‌های تیم‌های دیگر با لائودا مخالفت کردند. در دور دوم مسابقه، لائودا قبل از رسیدن به پیچ بِرگ‌وِرک (Bergwerk) تصادف کرد و درحالی‌که در آتش گرفتار بود، راننده‌های دیگر او را نجات دادند. پس از تصادف لائودا به‌دلیل مسیر طولانی پیست، هیچ‌کدام از مارشال‌های و تیم‌های ایمنی با‌سرعت لازم به محل نرسیدند؛ لائودا به‌قیمت سوختگی شدید سر و صورت از خشم نوربرگ‌رینگ جان سالم به‌در برد، اما سال 1976، آخرین باری بود که فرمول یک و نوردشلایفه کنار هم قرار گرفتند.
تصادف نیکی لائودا در نوربرگ‌رینگ؛ سال 1976
درمجموع، خطرناک و طولانی‌ بودن نوربرگ‌رینگ باعث شد تا فرمول یک از این پیست خداحافظی کند و مسابقات در هاکنهایم برگزار شود. چند سال بعد فرمول دو هم پس از تصادف شدید یکی از راننده‌ها، نوربرگ‌رینگ را کنار گذاشت و گرن‌پری موتورسیکلت‌ها هم سرانجام به هاکنهایم منتقل شد. پس از منزوی شدن نوربرگ‌رینگ، آلمانی‌ها با دو انتخاب روبه‌رو بودند؛ بازسازی کامل پیست یا ساخت مسیری کوتاه‌تر و ایمن‌تر. همان‌طور که مشخص است، بازسازی کامل نوربرگ‌رینگ باتوجه‌به مسیر طولانی و هزینه‌های سنگین، تقریباً غیرممکن بود؛ بنابراین برای میزبانی مناسب از مسابقات مختلف، ساخت پیستی جدید در ترکیب با بخش جنوبی نوربرگ‌رینگ که بدون استفاده باقی مانده بود، هدف‌گذاری شد. پیست جدید فرمول یک باکمک طراحی کامپیوتری و کارشناس‌های مختلف، تنها بخش کوچکی از زودشلایفه را دراختیار گرفت؛ درواقع قسمت زیادی از زودشلایفه یا بخش جنوبی نوربرگ‌رینگ امروز به جاده‌های عمومی بین نربرگ و مولن‌باخ تبدیل شده و بخشی هم بدون استفاده رها شده است. ساخت و ساز پیست جدید فرمول یک اواخر دهه‌ی 1970 آغاز شد و در این مدت، برخی رشته‌های دیگر مثل رقابت‌های استقامتی 1000 کیلومتری در بخش شمالی نوربرگ‍‌رینگ برگزار شدند. سرانجام در سال 1984، پیست جدید نوربرگ‌رینگ برای مسابقات فرمول یک بازگشایی شد که با طول 4/5 گیلومتری و پهنای زیاد، اصلا با نوردشلایفه مقایسه کردنی نبود.


بازگشایی پیست جدید با مسابقه‌ای ویژه بین 20 نفر از راننده‌های فرمول یک و فرمول دو پشت فرمان مرسدس بنز 190E همراه بود که ایرتون سنا ، به مقام اول رسید. لائودا در این مسابقه در دور تعیین خط حضور نداشت و از خط آخر مسابقه را آغاز کرد اما سرانجام به مقام دوم رسید. پیست جدید گرن‌پری نوربرگ‌رینگ تنها در سال‌های 1984 و 1985 میزبان خودروهای فرمول یک بود و تا سال 1995، به میدان جنگ متفاوتی تبدیل شد. در یک دهه‌ای که فرمول یک دوباره از نوربرگ‌رینگ جدا شد و به هاکنهایم رفت، جهنم سبز از رشته‌های مختلف استقامتی، 24 ساعته و از همه مهم‌تر رقابت‌های تورینگ آلمان (DTM) پذیرایی کرد. در این دوره نوربرگ‌رینگ به پیستی برای همه، از راننده‌ها تا شرکت‌های خودروسازی و مردم عادی تبدیل شد. عصر جدید نوربرگ‌رینگ؛ رقابت جذاب خودروسازان
فرمول یک دوباره از سال 1995 تا 2006 با قهرمانی میکائیل شوماخر به جهنم سبز بازگشت، اما نوربرگ‌رینگ بیشتر از گذشته بازدیدکننده داشت و چشم انتظار فرمول یک نبود. به‌دلیل هزینه‌های بالا، برگزاری مسابقات فرمول یک در نوربرگ‌رینگ حتی پس از تغییر پیست جدید به مسیر 5/2 کیلومتری مشکل بود؛ پس از جابه‌جایی مداوم بین نوربرگ‌رینگ و هاکنهایم‌رینگ، فرمول یک به‌تدریج با گرن‌پری آلمان فاصله گرفت. دهه‌‌های 1970 و 1980 و 1990 آغاز دوران حمله‌ی خودروسازان بزرگ دنیا برای آزمایش فنی محصولاتشان بود؛ زمانی‌که نوربرگ‌رینگ از خودروهای فرمول یک خالی شد، برندهای آلمانی که همیشه ارزش این پیست را درک می‌کردند، وارد عمل شدند. در این سال‌ها، خودروهای پرفرمنس قدرتمند که نمونه‌ی جاده‌ای از مدل مخصوص مسابقه بودند، متولد شدند. طراحی نوردشلایفه به‌گونه‌ای است که شرایط مسابقه و جاده‌های عمومی را هم‌زمان درکنار هم قرار می‌دهد، بنابراین بخش M بی‌ام‌و و AMG از مرسدس بنز، قدرمندترین خودروهایشان را در این پیست آزمایش کردند؛ سپس پورشه و آئودی هم به رقبای خانگی‌شان اضافه شدند.
در پایان دهه‌ی 1980 به‌قدری فعالیت خودروسازان و آزمایش مدل‌های پرتوتایپ در نوربرگ‌رینگ زیاد بود که مسئولان پیست زمان‌های مشخصی تنها برای تست، درنظر گرفتند. نوربرگ‌رینگ درهر سال به‌مدت 16 هفته در اختیار شرکت‌های خودروسازی قرار می‌گیرد؛ خودروسازان این زمان را در طول سال توزیع می‌کنند تا محصولات مختلف را در بهترین شرایط ممکن آزمایش کنند. با نزدیک شدن به دهه‌ی 1990، شهرت نوربرگ‌رینگ در سطح جهان گسترش پیدا کرد و خودروسازان آلمانی برندهای دیگر را هم درکنار خود دیدند. شرکت‌های خودروسازی بزرگ جهان از اروپا ، ژاپن و آمریکا همه به نوربرگ‌رینگ رسیدند. حضور انواع خودروها در جهنم سبز، رقابتی جذاب بین تولیدکننده‌ها ایجاد کرد و به‌تدریج، رویارویی برای کسب عنوان سریع‌ترین دورِ نوربرگ‌رینگ (بخش شمالی یا نوردشلایفه) در کلاس‌های مختلف خودروهای جاده‌ای و مسابقه‌ای شکل گرفت. در جدول زیر، سریع‌ترین خودروهای تاریخ نوربرگرینگ نوردشلایفه آورده شده است.
مدل خودرورکورد (دقیقه)سال ثبت رکورد
پورشه 919 Hybrid Evo 5:19:5462018
فولکس واگن I.D. R 6:05:3362019
پورشه 956 6:11:131983
پورشه 956 6:16:851983
پورشه 956 6:25:911983

ترن هوایی و شهربازی نوربرگ‌رینگ؛ جهنم سبز برای همه
اوایل دهه‌ی 2000، ساخت شهربازی، ترن هوایی و فروشگاه‌های برزگ در مجموعه‌ی نوربرگ‌رینگ با نام «پروژه‌ی 2009» مطرح شد. هدف اصلی، گسترش مخاطبان نوربرگ‌رینگ بود؛ میلیون‌ها یورو سرمایه دولتی و خصوصی‌ به پروژه‌ی 2009 تزریق شد تا مجموعه‌ای تفریحی درکنار رستوران، هتل، ساختمان تجاری و سریع‌ترین ترن هوایی جهان در جهنم سبز ساخته شود. علاوه‌بر این، جایگاه تماشاچی‌ها هم براساس استانداردهای روز بازسازی و بلوار بزرگی هم برای ورودی شهربازی ساخت و ساز شد. سال 2009 بخشی از مجموعه‌ی تفریحی نوربرگ‌رینگ بازگشایی شد؛ ترن هوایی با نام رینگ‌ریسر (Ring°Racer) در گرن‌پری سال 2009 میزبان چند مهمان ویژه من جمله میکائیل شوماخر بود، اما سرعت حرکتش با هدف اولیه، صفر تا 220 کیلومتربرساعت در چند ثانیه، فاصله داشت. بیش از 12 میلیون یورو برای ساخت ترن هوایی خرج شده بود، اما رینگ‌ریسر با مشکلات فنی همراه شد.
پس از بازگشایی نمادین، ترن هوایی دوبار آزمایش فنی شد که در هر دو مرتبه از لحاظ ایمنی نمره قبولی نگرفت و چندنفر هم زخمی شدند؛ سال 2013 دوباره رینگ‌ریسر به‌کار افتاد، اما پس از چند روز سرویس‌دهی، برای همیشه کنار گذاشته شد. بنابراین در زمانی‌که نوربرگ‌رینگ با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، پروژه‌ی 2009 در آستانه‌ی فروپاشی قرار گرفت. برای جلوگیری از شکست پروژه‌ی 2009، دو فردی که نقش بزرگی در ایده‌ی ساخت و سرمایه‌گذاری مجموعه‌ی تفریحی نوربرگ‌رینگ داشتند، کای ریکتِر و یورگ لیندنِر ، این مرکز را اجاره کردند. ریکتر و لیندنر مجموعه‌ی تفریحی نوربرگ‌رینگ که در آلمان با نام نورو‌دیزنی (Nüro-Disney) معروف شده بود را با برنامه‌هایی غیرمرتبط با موتوراسپرت و دنیای خودرو زنده نگه داشتند. اما این تلاش‌ها نتیجه نداد؛ درواقع بازدیدکنندگان تنها برای موتوراسپرت و خودرو به نوربرگ‌رینگ مراجعه می‌کردند و علاقه‌ای به خرید لباس‌های گران‌قیمت و لوازم لوکس در جهنم سبز نداشتند. سرانجام در سال 2012 قرارداد ریکتر و لیندنر لغو شد و نوربرگ‌رینگ در اختیار دولت آلمان قرار گرفت. بخش زیادی از سهام نوربرگ‌رینگ در اختیار یک شرکت روسی قرار دارد
در پایان سال 2012، شرکت مالک پیست موسوم به Nürburgring GmbH به‌دنبال جذب سرمایه از دولت آلمان بود، اما با مخالفت اتحادیه‌ی اروپا روبه‌رو شد؛ بنابراین ورشکستگی نوربرگ‌رینگ اعلام و جهنم سبز به‌فروش گذاشته شد. سال 2013 گرن‌پری فرمول یک به نوربرگ‌رینگ رسید اما هزینه‌ی لازم برای برگزاری مسابقه وجود نداشت؛ این مسابقه با هزینه‌‌های کمکی برنی اکلستون مدیرعامل سابق فرمول یک برگزار شد که البته هرگونه درآمد در گرن‌پری 2013 هم به اکلستون می‌رسید. سال 2014 با وجود اعتراضات و مخالفت‌های گسترده‌ی مردم آلمان با فروش نوربرگ‌رینگ، جهنم سبز به‌طور رسمی مزایده شد؛ شرکت آلمانی Capricorn که یکی از برجسته‌ترین برندها در نوربرگ‌رینگ بود و بیش از 100 مکانیک و متخصص در پیست داشت، با مبلغ 77 میلیون یورو پیروز مزایده شد.
مالکیت کامل این شرکت پس از پرداخت 77 میلیون یورو در دو مرحله تا سال 2015 کامل می‌شد. بااین‌حال پس از پیروزی در مزایده، مقامات Capricorn وعده دادند 25 میلیون یورو در نوربرگ‌رینگ هزینه خواهند کرد و تمام مواردی که با روح موتوراسپرت در تضاد است، مثل مجموعه‌ی تفرریحی، فروشگاه‌های لوکس و ترن هوایی تخریب می‌شود. مالک جدید نوربرگ‌رینگ با اینکه بخشی از مجموعه‌ی تفریحی و ترن هوایی را دست نخورده باقی گذاشت، اما درصدد ساخت مرکز پیشرفته‌ی فنی خودروها بود. اما مدیران Capricorn نتوانستند مرحله‌ی دوم پرداخت هزینه را کامل کنند؛ شرکت داروسازی Pharmstandard با مدیریت تاجر روسی ویکتور خاریتونین بیشترِ سهم باقی‌مانده از نوربرگ‌رینگ را خریداری کرد تا دولت آلمان بزرگ‌ترین مالک این پیست تاریخی نباشد. پس از پایان دورانِ کش‌مکش بر سر مدیریت مجموعه‌ی نوربرگ‌رینگ، انتظار بر این بود که فرمول یک دوباره به پیست بازگردد اما هزینه‌های لازم تأمین نشد و اکلستون برای جلوگیری از کاهش بیشترِ محبوبیت مسابقات در این پیست، جهنم سبز را از تقویم رقابت‌ها خط زد. از سال 2013 تا امروز، مسابقات فرمول یک در نوربرگ‌رینگ برگزار نشده است. نوربرگ‌رینگ در سال 2019
جهنم سبز این روزها بیشتر از 90 سال گذشته شلوغ است؛ در روزهایی که خودروسازان در حال آزمایش تمام‌عیار محصولاتشان نباشند، علاقه‌مندان دنیای خودرو از تیم‌ها و راننده‌های حرفه‌ای تا مردم عادی در این پیست زیبا حضور خواهند داشت. نوربرگ‌رینگ تنها پیست جهان که خودروهای فراری و پورشه درکنار موتورسیکلت‌های گازی و اتوبوس قرار می‌گیرند. هرکسی می‌تواند در جهنم سبز وارد شود؛ ون پستچی، استیشن خانوادگی همراه بار سفر روی سقف، ابرخودروهای کلاسیک و مدرن و هروسیله‌ی نقلیه‌ای که فکرش را بکنید. مدیریت جدید، نوربرگ‌رینگ را به هدف اصلی بازگردانده است اما این‌بار درکنار امکان برگزاری کنسرت‌های موسیقی باشکوه، هرکسی که به دنیای خودرو علاقه‌مند باشد، درهای جهنم سبز برایش باز است. مارشال‌های پیست هر روز در سپیده‌دم نوربرگ‌رینگ را به‌طور کامل بررسی می‌کنند؛ اگر مشکلی وجود نداشته باشد، روز کاریِ نوربرگ‌رینگ آغاز خواهد شد.
در طول یک سال، برنامه‌ی نوربرگ‌رینگ شامل مسابقات ADAC، مسابقه‌ی 24 ساعته، رقابت‌های GT، DTM، مسابقات ویژه‌ی خودروهای فراری، جام قهرمانی دریفت ، VLN، اجاره‌ی خصوصی و تیمی درکنار روزهای آزمایش خودروهای پروتوتایپ یا زمان‌گیری می‌شود. علاوه‌بر مسابقات رسمی و بزرگ، جهنم سبز هر هفته و در روزهای مشخص میزبان تمام علاقه‌مندان دنیای خودرو در قالب برنامه‌های اجاره‌ی خودرو، اجاره‌ی راننده‌ی حرفه‌ای با خودرو موسوم به «تاکسی‌های نوربرگ‌رینگ»، آموزش و تمرین دریفت، آموزش رانندگی حرفه‌ای، رانندگی آف‌رود در مسیرهای جنگلی آیفل و رانندگی آزاد با خودروی شخصی است. هر شخصی می‌تواند با خرید بلیت‌های مشخص از وب‌سایت یا اپلیکیشن مخصوص جهنم سبز شامل برنامه‌های دوشنبه-سه‎شنبه به‌قیمت 25 یورو، جمعه-شنبه به‌قیمت 30 یورو و بلیت فصلی به‌قیمت 2,200 یورو در ساعت‌های آزاد از ورودی پیست که مشابه پرداخت عوارض بزرگراه است، عبور کند و از رانندگی در نوردشلایفه یا پیست فرمول یک نوربرگ‌رینگ لذت ببرد. تصادف در نوربرگ‌رینگ و ایجاد اختلال در ترافیک عمومی پیست، جریمه‌های سنگینی دارد
مقاله‌ی مرتبط:
پورشه 919Evo، رکورددار سریع‌ ترین خودروی نوربرگ‌ رینگ شد
راننده‌های حرفه‌ای هم باعضویت در شرکت‌های مختلف، مسئولیت رانندگی تاکسی‌های نوربرگ‌رینگ را برعهده می‌گیرند؛ شاید معروف‌ترین راننده‌ی تاکسی نوربرگ‌رینگ، سابین اشمیتس ملقب به «ملکه‌ی نوربرگ‌رینگ» باشد که با رکورد طی کردن 1250 دور جهنم سبز در یک سال و اخیراً اجرا در برنامه‌ی تاپ‌گیر ، شهرت جهانی پیدا کرده است. مسیر نوردشلایفه به‌گونه‌ای طراحی شده است که هرکس (پلاک خودرو باید از کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا باشد) با پرداخت مبلغ موردنظر یک دور در جهنم سبز رانندگی کند و سپس دوباره به‌راحتی به جاده‌های عمومی بازگردد. مسئولان نوربرگ‌رینگ هر ثانیه از برج کنترل و بااستفاده از دوربین‌ها، وضعیت پیست را رصد می‌کنند و در صورت وقوع تصادف خودروهای امدادی اعزام خواهد شد. بااینکه ورود به نوربرگ‌رینگ برای همه آزاد است و محدودیت سرعتی هم وجود ندارد، اما تصادف و اخلال ایجاد کردن در ترافیک پرسرعت، جریمه‌های سنگینی در پی خواهد داشت.
جریمه‌های تصادف در نوربرگ‌رینگ از 150 یورو برای برخورد ساده با حفاظ کنار جاده شروع می‌شود تا بیش از 5,000 یورو برای تصادف سنگین، استفاده از خودروی ایمنی، کامیون حمل خودرو و بسته شدن پیست بالا می‌رود؛ تنها با هر ساعت بستن پیست، باید 1,350 یورو جریمه پرداخت کرد. نوربرگ‌رینگ ارزش‌های دیگری مثل سودآوری برای استودیوهای بازی‌سازی و یوتیوبرها و تولیدکننده‌های محتوای ویدیویی هم دارد اما یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این پیست، رقابت خودروسازان برای تولید خودرویی جاده‌ای با بهترین عملکرد در جهنم سبز است. در سال‌های اخیر بسیاری از شرکت‌های خودروسازی، نوربرگ‌رینگ را بنچمارک عملکرد فنی قرار داده‌اند و جنگ بر سر سریع‌ترین زمان در نوردشلایفه، هر روز شدت بیشتری می‌گیرد. نوربرگ‌رینگ یکی از بخش‌های اصلی بازاریابی خودروهای قدرتمند و سریع را تشکیل می‌دهد و آغاز همه‌جانبه‌ی این حالت را باید رکورد پورشه 918 اسپایدر در سال 2013 دانست. استاندارد جدید خودروهای سوپراسپرت، طی کردن یک دور نوردشلایفه در کمتر از 7 دقیقه شناخته شد؛ پس از پورشه، مک‌لارن هم با مدل P1 به این موفقیت رسید و به‌تدریج شرکت‌های دیگر مثل لامبورگینی به میدان وارد شدند. در جدول زیر، سریع‌ترین خودروهای جاده‌ای در نوردشلایفه معرفی شده است.
مدل خودرورکورد (دقیقه)سال ثبت رکورد
پورشه 911 GT2 RS 6:40:332018
مک‌لارن P1 LM به‌دلیل نداشتن پلاک، این رکورد ثبت نشد 6:432018
لامبورگینی اونتادور SVJ 6:44:972018
پورشه 911 GT2 RS 6:47:252017
رادیکال SR8 LM 6:48:282009
لامبورگینی هوراکان پرفورمانته 6:52:012016

برای مشاهده‌ی تمام زمان‌های ثبت شده در نوردشلایفه با انواع خودروها در کلاس‌های مختلف، به این صفحه مراجعه کنید. کلام آخر
شاید زمانی‌که ایده‌ی اصلی نوربرگ‌رینگ مطرح شد، حمایت مردمی زیادی از ساخت و ساز این پیست وجود نداشت؛ شاید پس از جنگ جهانی اول، آلمان یکی از بزرگ‌ترین خطرهای اقتصادی را انتخاب کرد. اما در طول 100 سال گذشته، خودروسازی آلمان و جهنم سبز به‌هم گره خورده‌اند و همان‌طور که امروز می‌بینیم، هم نوربرگ‌رینگ و هم برندهای آلمانی در بالاترین سطح ممکن فعالیت می‌کنند. نوربرگ‌رینگ را باید میراثی منحصربه‌فرد دانست که بسیاری از افراد و سازمان‌ها دنیای خودرو موفقیت‌هایشان را مدیون این پیست هستند. جهنم سبز جانِ چند صد راننده‌ی بااستعداد را گرفت، تا اهمیت این پیست را با هزینه‌ی بالایی به جهان نشان دهد. تاریخ و ارزش نوربرگ‌رینگ به‌قدری زیاد است که هیچ‌کس نمی‌تواند آینده‌ی این پیست را پیش‌بینی کند؛ اما همه می‌دانیم، هر اتفاقی که بی‌افتد، نوربرگ‌رینگ هیچ‌وقت فراموش نخواهد شد. در مورد نوربرگ‌رینگ ساعت‌ها می‌توان صحبت کرد و مقاله‌های بلند نوشت، اما عبارت زیر برای توصیف طولانی‌ترین پیست دنیا کافی است. نوربرگ‌رینگ جهنمی سبز است که تجربه‌ی رانندگی در آن، در فهرست آرزوهای تمام علاقه‌مندان دنیای خودرو وجود دارد.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

شناسایی نورون‌هایی در مغز که موجب فراموش‌کردن خاطرات می‌شوند

هواوی برنامه‌ای برای قفل‌گشایی بوت‌لودر پرچم‌داران سری میت 30 ندارد

فناوری، اقلیم و سرمایه داری؛ مثلث غیرممکن بشر در قرن 21

گیم‌بار ویندوز 10 با شمارنده‌ نرخ فریم و قابلیت‌های جدید به‌روزرسانی شد

دنبال کردن رویاها، توهم مخرب استارتاپی

پردازنده‌ها چگونه طراحی و ساخته می‌شوند؟ (قسمت اول)

جلسه رسیدگی به اتهامات مسئولان سابق سایپا برگزار شد

خاص‌ترین پیتزاهای جهان که حتما باید امتحان کنید

آیفون 11 پرو مکس امتیاز تعمیرپذیری 6 از 10 از iFixit گرفت

ریل می X2 نمایشگر Super AMOLED و حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر خواهد داشت

افزایش فروش یک رستوران با یک پرس غذای مجازی

گرندپری سنگاپور 2019؛ پیروزی فتل و فراری

بلاک‌ چین به یکی از اولویت‌های اصلی کسب‌وکارها تبدیل شده است

پیکسل 4 گوگل در چه رنگ‌هایی عرضه می‌شود؟

کامپیوتر کوانتومی 53 کیوبیتی IBM معرفی شد

کوچک شدن عجیب سوراخ لایه ازون در سال 2019

توضیحات هواوی در مورد فناوری Palm Rejection در میت 30 پرو

گوگل با Fast Share به رقابت AirDrop می‌رود

اپل به نقض مالکیت معنوی در ساخت ایرپاد متهم شد

اینترنت ADSL گران شد

سامسونگ گوشی‌های سری میت 30 هواوی را مسخره کرد

حمله Fanta از راه سرویس Avito

هکرها با سوءاستفاده از پروتکل WSD حملات DDoS را تقویت می‌کنند

ایران رنتر؛ کدام بستر برای سرمایه‌گذاری بهتر است: طلا، مسکن، بورس یا راه‌های جدید؟

مردم سوئیس در مخالفت با 5G تجمع کردند

سامسونگ به هواوی فخر فروشی می کند

گلکسی فولد در آزمون مقاومت؛ گوشی تاشدنی سامسونگ همچنان آسیب‌پذیر است

گوگل احتمالا به برتری کوانتومی دست پیدا کرده است

گسترش حملات باج‌افزاری برای کاربران خانگی

فیچرفون مبتنی‌بر اندروید 8.1 نوکیا در ویدئویی کوتاه دیده شد

اوراکل از لینوکس خودمختار پرده برداشت

چاپ و نشر کتب و مقالات علمی در مؤسسه اندیشمند

بهینه‌سازی هوش مصنوعی فقط با جمع‌آوری داده‌های کاربران ممکن است؟

اپل از افزایش تعرفه های وارداتی مک پرو در امان ماند

توئیتر 273 اکانت ضد ایرانی را مسدود کرد

سه گوشی جدید اوپو در لیست TENAA رویت شدند

دانشگاه‌ها در حوزه هوش مصنوعی بی‌هویت فعالیت می‌کنند

مدیر عامل هواوی از فروش بالای سری میت 30 می‌گوید

کدام گوشی های سامسونگ اندروید 10 را دریافت می کنند؟

دانشمندان برای مقابله با پیری داروهایی کشف کرده‌اند

کاهش تعداد مشترکان اینترنت نسبت به سال گذشته

آشفتگی بازار از مسدود شدن گوشی های رجیستر شده

اگر تمام درختان زمین نابود شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟

بهترین فیلم های اکشن 2019

مدیر عامل هواوی از فروش 20 میلیونی سری میت 30 می‌گوید

نتایج تست سقوط آیفون 11

کار گروهی با چه شرایطی برای کارمندان مناسب است؟

آمازون نتایج جست‌وجو را برای افزایش سوددهی تغییر می‌دهد

ردمی K20 Pro Premium Edition با حافظه رم 12 گیگابایتی عرضه می‌شود

شناخته شده ترین شهر های ارواح آسیا کدامند؟