بازاریابی سیاسی

آخرين مطالب

سفر به عطارد؛ چابک‌ترین سیاره‌ منظومه‌ شمسی اخبار

سفر به عطارد؛ چابک‌ترین سیاره‌ منظومه‌ شمسی

  بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - عطارد کوچک‌ترین و سریع‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی است. یکی از دلایل ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد این سیاره، فاصله‌ی نزدیکش به خورشید است.

عطارد یا مرکوری کوچک‌ترین و داخلی‌ترین سیاره در منظومه‌ی شمسی است. این سیاره کوتاه‌ترین دوره‌ی چرخش به دور خورشید (88.97 روز زمینی) را دارد. نام مرکوری براساس اساطیر رومی برای عطارد انتخاب شده است. خورشید از سطح عطارد سه‌برابر بزرگ‌تر و یازده‌برابر درخشان‌تر از زمین است. با اینکه عطارد نزدیک‌ترین فاصله با خورشید را دارد، داغ‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی نیست و این لقب را به‌دلیل جوّ متراکم می‌توان به سیاره‌ی همسایه‌ی آن، یعنی زهره داد. عطارد در میان سیاره‌های منظومه‌ی شمسی، کمترین انحراف محوری و بزرگ‌ترین گریز از مرکز مداری را دارد. سطح پُرگودال و حفره‌ی عطارد مانند سطح ماه است و نشان‌‌دهنده‌ی سطح فعال این سیاره در میلیون‌ها سال پیش است. این سیاره از جوّی رقیق برخوردار و اختلاف دمایش زیاد است؛ به‌گونه‌ای که در نواحی استوایی، شب‌ها منفی 173 درجه‌ی سانتی‌گراد و روزها 427 درجه‌ی سانتی‌گراد است. دما در قطب‌های این سیاره به منفی 93 درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد. این سیاره فاقد قمر طبیعی است. تاکنون، دو فضاپیما از عطارد بازدید کرده‌اند: مارینر 10 که در سال 1974 و کاوشگر مسنجر که در سال 2004 به‌سمت این سیاره پرتاب شدند. البته، فضاپیمای بپی کولومبو نیز قرار است در سال 2025 به این سیاره برسد.
شکل‌گیری
پس از گذشت سال‌ها از عصر فضا، هنوز بحث‌های زیادی بر سر نحوه‌ی شکل‌گیری سیاره‌ها وجود دارد و دانشمندان هنوز از نحوه‌ی شکل‌گیری آن‌ها مطمئن نیستند. درحال‌حاضر، دو نظریه‌ی مهم برای شکل‌گیری سیاره‌ها وجود دارد: 1. نظریه‌ی تجمع هسته که درباره‌ی سیاره‌های سنگی مانند عطارد به واقعیت نزدیک است؛ 2. نظریه‌ی ناپایداری دیسک که برای سیاره‌های گازی صدق می‌کند. نظریه‌ی تجمع هسته
تقریبا 4.6 میلیارد سال پیش، منظومه‌ی شمسی ابری از گاز و غبار موسوم به «سحابی خورشیدی» بود. جاذبه به فروپاشی مواد و چرخش سریع آن‌ها منجر شد. بدین‌ترتیب، خورشید در مرکز این سحابی شکل گرفت. با شکل‌گیری خورشید، باقی مواد متراکم شدند و ذرات کوچک‌تر براثر نیروی جاذبه به یکدیگر پیوستند و به ذرات بزرگ‌تر تبدیل شدند. بادهای خورشیدی ذرات سبک‌تر را دور کردند و فقط مواد سنگی و سنگین در نزدیکی خورشید باقی ماندند که سیاره‌های سنگی همچون عطارد را تشکیل دادند. مانند زمین، در ابتدا هسته‌ی فلزی عطارد شکل گرفت و سپس، عناصر سبک‌تر، گوشته و پوسته‌ی آن را تشکیل دادند. براساس رصدهای سیاره‌های خارجی، می‌توان نظریه‌ی تجمع هسته را به‌عنوان نظریه‌ی شکل‌گیری غالب سیاره‌های سنگی در نظر گرفت.
ویژگی‌های فیزیکی و ساختار
به‌دلیل نزدیکی عطارد به خورشید، دمای سطح آن در طول روز می‌تواند به 450 درجه‌ی سانتی‌گراد هم برسد. بااین‌حال، ازآنجاکه عطارد فاقد جوّی قوی برای به‌دام‌انداختن گرما است، دمای سطح آن در شب تا منفی 170 درجه‌ی سانتی‌گراد هم کاهش می‌یابد. بدین‌ترتیب، عطارد بیشترین اختلاف دما در میان سیاره‌های منظومه‌ی شمسی را دارد. مقاله‌های مرتبط:
قدرتمندترین پیشرانه یونی جهان در مأموریت اکتشافی عطارد به‌کار گرفته می‌شود برنامه ناسا برای فرستادن انسان به سیاره زهره
عطارد، کوچک‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی و تنها کمی بزرگ‌تر از ماه، قمر زمین، به‌دلیل نداشتن جوّ قوی پر از گودال و حفره‌های شهاب‌سنگی است. تقریبا 4 میلیارد سال پیش، سیارکی به وسعت 100 کیلومتر با عطارد برخورد کرد. قدرت این برخورد برابر با یک تریلیون مگاتن بمب بود. براثر این برخورد دهانه‌ی بزرگی به قطر 1,550 کیلومتر به‌وجود آمد که امروزه، حوزه‌ی کالریس نامیده می‌شود. وسعت این دهانه به‌اندازه‌ی ایالت تگزاس است. دراثر برخوردی دیگر محور گردش این سیاره منحرف شد. فضاپیمای مسنجر ناسا در سال 2012 موفق شد یخ‌آب را در حفره‌های اطراف قطب شمال این سیاره کشف کند. احتمالا دنباله‌دارها و شهاب‌سنگ‌ها این آب را برای عطارد به‌ارمغان آورده‌اند.
حوزه‌ی کالریس با قطر 1,550 کیلومتر بزرگ‌ترین دهانه‌ی شناخته‌شده در سطح عطارد است. برخورد به‌وجود‌آورنده‌ی این حوزه به‌قدری قوی بوده که باعث انفجار‌های آتشفشانی شده و حلقه‌ای به طول بیش از دو کیلومتر در اطراف حفره‌ی برخورد ایجاد کرده است عطارد نه‌تنها در گذشته کوچک شده؛ بلکه انقباض آن امروز هم ادامه دارد. این سیاره‌ی کوچک از صفحه‌ای سرتاسری تشکیل شده که روی هسته‌ی آهنیِ آن را گرفته‌ است. این هسته در‌حال سردشدن است و با سردشدن آن، حجم سیاره هم کاهش می‌یابد. این فرایند به مچاله‌شدن سطح سیاره منجر شده و صخره‌ها و دره‌های لخته‌مانندی به‌وجود آورده است. طول بعضی از این صخره‌ها بیش از صدها کیلومتر و ارتفاع آن‌ها به بیش از یک کیلومتر هم می‌رسد. برای مثال، طول دره‌ی عظیم عطارد 997 کیلومتر و عرض آن 400 کیلومتر و عمقش 3,200 کیلومتر است که از گرند کانیون آریزونا بزرگ‌تر و از دره‌ی کافتی بزرگ آفریقا عمیق‌تر است. توماس واترز، دانشمند ارشد اسمیتسونیان در موزه‌ی هوافضای ملی واشنگتن، دراین‌باره می‌گوید: سن کمِ دره‌ها نشان می‌دهد عطارد هم مانند زمین سیاره‌ی فعالی ازنظر تکتونیکی است، با این تفاوت که فضای داخلی این سیاره روزبه‌روز سردتر و این سیاره فشرده می‌شود. براساس بررسی صخره‌های سطح عطارد، این سیاره زمانی دچار زمین‌لرزه یا عطارد لرزه شده است. این، یعنی زمین، تنها سیاره‌ی فعال تکتونیکی نیست. علاوه‌براین در گذشته، سطح عطارد دچار تلاطم‌های آتشفشانی شده است. بااین‌حال، بررسی دیگری در سال 2016 نشان می‌دهد فوران‌های آتشفشانی عطارد تقریبا 3.5 میلیارد سال پیش به‌پایان رسیده‌اند. عطارد پس از زمین، دومین سیاره‌ی چگال با هسته‌ی فلزی عظیم (با قطر 3,600 تا 3,800 کیلومتر) است که 85 درصد کل قطر این سیاره را تشکیل می‌دهد. درمقابل، ضخامت پوسته‌ی عطارد تنها 500 تا 600 کیلومتر است. ترکیب هسته‌ی بزرگ و فراوانی عناصر فرّار روی این سیاره، دانشمندان را مدت‌ها سردرگم کرده بود.
نقشه‌ی توپوگرافی نیم‌کره‌ی شمالی عطارد که واسطه‌ی MLA کاوشگر MESSENGER آن را ثبت کرده است. گودال‌های سطح عطارد ازنظر قطر و شکل از حفره‌های کاسه‌ای‌شکل کوچک تا حوزه‌های بزرگ چندحلقه‌ای با صدها کیلومتر قطر متغیر هستند. اسامی گودال‌ها و ویژگی‌های سطحی عطارد برگرفته از منابع متعدد هستند. برای مثال، حفره‌ها و دهانه‌ها براساس نام هنرمندان و موسیقی‌دانان و نویسندگان انتخاب شده است. نام تپه‌ها هم برگرفته از نام دانشمندانی است که در بررسی و پژوهش‌های عطارد نقش داشته‌اند. روی‌هم‌رفته، تاکنون 15 حوزه‌ی برخوردی در سطح عطارد شناسایی شده است. برای نمونه، طول حفره‌ی چندحلقه‌ای تولستوج به 400 کیلومتر می‌رسد یا قطر حوزه‌ی بتهوون تقریبا 625 کیلومتر است. جوّ عطارد (اگزوسفر)
عطارد جوّی به‌شدت رقیق و متغیر دارد. جوّ عطارد که اگزوسفر هم نامیده می‌شود، ترکیبی از هیدروژن، هلیوم، اکسیژن، سدیم، کلسیم، پتاسیم و بخار آب است. مشخصات اگزوسفر عطارد از بادهای خورشیدی یا پوسته‌ی این سیاره سرچشمه می‌گیرد. قبل از سال 1974، بر سر وجود جوّ عطارد اختلاف‌نظر وجود داشت و تصور می‌شد عطارد هم مانند ماه، قمر زمین، فاقد جوّ باشد. پس از رسیدن فضاپیمای مارینر 10 به این سیاره در سال 1974، اگزوسفر رقیق آن کشف شد. همچنین، فضاپیمای بعدی، یعنی مسنجر، در سال 2008 اطلاعات دقیق‌تری از اگزوسفر عطارد ارسال کرد. میدان مغناطیسی و مگنتوسفر
عطارد با وجود اندازه‌ی کوچک، میدان مغناطیسی سراسری و بزرگی دارد. براساس اندازه‌گیری‌های کاوشگر مارینر 10، قدرت میدان مغناطیسی عطارد تقریبا 1.1 درصد قدرت میدان مغناطیسی زمین است. میدان مغناطیسی عطارد هم مانند میدان مغناطیسی زمین دوقطبی است؛ اما برخلاف زمین، به‌خوبی با محور چرخش این سیاره تراز شده است. براساس اندازه‌گیری‌های هر دو کاوشگر مارینر 10 و مسنجر، قدرت و شکل میدان مغناطیسی این سیاره پایدار است. عطارد در هر قرن، 13 تا 14 بار از مقابل خورشید عبور می‌کند
میدان مغناطیسی عطارد از قدرت کافی برای منحرف‌کردن بادهای خورشیدی و ایجاد مگنتوسفر یا مغناطیس کره برخوردار است. گرچه مگنتوسفر عطارد از مگنتوسفر زمین کوچک‌تر است، برای به‌دام‌انداختن پلاسمای باد خورشیدی به‌اندازه‌ی کافی قوی است. در مشاهده‌های فضاپیمای مارینر 10، پلاسمای کم‌انرژی در اطراف مگنتوسفر این سیاره تشخیص داده شد. انفجار ذرات پرانرژی در دم مغناطیس کره نشان‌دهنده‌ی ماهیت متغیر مگنتوسفر این سیاره است (بخشی از مگنتوسفر سیاره که در جهت باد خورشیدی حرکت می‌کند). کاوشگر مسنجر در 6‌اکتبر‌2008 نشان داد میدان مغناطیسی عطارد به‌دلیل برخورد با طوفان‌های مغناطیسی می‌تواند بسیار نامتراکم و نفوذپذیر باشد. مدار و چرخش
عطارد در میان سیاره‌های منظومه‌ی شمسی بیشترین گریز از مرکز را دارد. 87.969 روز برای تکمیل مدار این سیاره به دور خورشید زمان لازم است. مدار عطارد 7 درجه به‌سمت صفحه‌ی مداری زمین انحراف دارد. انحراف محوری عطارد تقریبا صفر یا به‌‌طور دقیق‌تر برابر با 0.027 درجه است. این انحراف حتی از انحراف محوری مشتری، یعنی 3.1 درجه هم کمتر است. حرکت عطارد به دور مدار خود بسیار کند است و یک روز در عطارد برابر با 59 روز زمینی است. عبور عطارد از مقابل خورشید (گذار)
گذار یا عبور عطارد از مقابل خورشید زمانی رخ می‌دهد که این سیاره به‌صورت مستقیم بین خورشید و سیاره‌ی جلوتر عبور کند و درمقابل، صفحه‌ی خورشیدی ظاهر شود. عطارد طی گذار به‌صورت نقطه‌ی سیاه کوچکی دیده می‌شود که از مقابل دیسک بزرگ نارنجی‌رنگ خورشید عبور می‌کند.


مراحل عبور عطارد از مقابل خورشید گذار عطارد درمقایسه‌با زمین بیشتر از گذار آن درمقایسه‌با زهره اتفاق می‌افتد و در هر قرن، 13 یا 14 بار تکرار می‌شود. عبور عطارد از مقابل خورشید معمولا در مِی یا نوامبر رخ می‌دهد. چهار گذار قبلی در این تاریخ‌های رخ داده‌اند: 15‌نوامبر‌1999، 7‌مِی‌2003، 8‌نوامبر‌2006 و 9‌مِی‌2016. تاریخ عبور بعدی 11نوامبر2019 و عبور بعد از آن 13نوامبر2032 خواهد بود. گذار معمولی فقط چند ساعت دوام می‌آورد. در 3ژوئن‌2014، مریخ‌نورد کریاسیتی گذار عطارد از مقابل خورشید را رصد کرد و این اولین‌بار بود که گذار سیاره‌ای از سیاره‌ای غیر از زمین رصد می‌شد. رصدها و کاوش‌ها
عطارد هم مانند ماه و زهره، فازهای مشخصی از خود را نشان می‌دهد و وقتی در فاز کامل قرار دارد، درخشان‌تر از همیشه است. اگرچه عطارد به‌دلیل انحراف مداری در فاز کامل در دورترین فاصله از زمین قرار دارد، تنها در این فاصله به‌حداکثر درخشندگی می‌رسد. بااین‌حال، به‌دلیل نزدیکی عطارد به خورشید، رصد کامل آن در فاز کامل ناممکن است. عطارد، تنها در فاز‌های اول و چهارم به‌خوبی رصد می‌شود. فاز یک‌چهارم اول و آخر در منتهی‌الیه شرق و غربی خورشید رخ می‌دهند. روشی دیگر برای رصد عطارد، رصد این سیاره در ساعات روز و در شرایط مناسب به‌ویژه در یک‌چهارم اول و آخر است. در طی رصد، باید مراقب باشید تلسکوپ را به‌سمت خورشید قرار ندهید؛ زیرا خطر آسیب به چشم وجود دارد. در رصدهای زمینی، تنها یک دیسک جزئی درخشان با جزئیات محدود دیده می‌شود. به‌همین‌دلیل، دو فضاپیمای مارینر 10 و مسنجر برای بررسی دقیق‌تر به این سیاره ارسال شدند. تلسکوپ فضایی هابل به‌دلیل اجتناب از آسیب‌های خورشیدی نمی‌توانند عطارد را رصد کنند. تلسکوپ‌های مستقر در زمین
اولین مشاهده‌های تلسکوپی عطارد را گالیله در قرن هفدهم انجام داد؛ هرچند تلسکوپ او قدرت کافی برای تشخیص فازهای عطارد نداشت. در سال 1631، پیر گاسندی اولین مشاهده‌های تلسکوپی از عبور این سیاره از مقابل خورشید را ثبت کرد (طبق پیش‌بینی یوهانس کپلر). در سال 1639، جیوانی زوپی از تلسکوپ برای کشف شباهت فازهای این سیاره با ماه و زهره استفاده کرد. عبور سیاره‌ای از مقابل سیاره‌ای دیگر (اختفا) پدیده‌ای نادر در ستاره‌شناسی است. عطارد و زهره هر چند قرن یک‌بار از مقابل یکدیگر عبور می‌کنند و تنها تاریخ این رویداد، یعنی 28می‌1737 را جان بویس در رصدخانه‌ی سلطنتی گرینویچ ثبت کرده است. اختفای بعدی عطارد به‌وسیله‌ی زهره در 3‌دسامبر‌2133 خواهد بود. عطارد به‌دلیل مشکلات رصد، در طول تاریخ کمتر از سایر سیاره‌ها بررسی شده است. در دهه‌ی 1880، جووانی اسچیاپارلی این سیاره را دقیق‌تر بررسی کرد و نشان داد دوره‌ی چرخش عطارد 88 روز است. در ژوئن‌1962، دانشمندان اتحاد جماهیر شوروی در مؤسسه‌ی الکترونیک و مهندسی آکادمی علوم USSR با رهبری ولادیمیر کوتلنیکوف، اولین سیگنال رادار عطارد را دریافت کردند. سه سال بعد، رصدهای گوردون پتنگیل آمریکایی با تلسکوپی 300 متری در پورتوریکو نشان داد مدت گردش این سیاره به دور خود 59 روز است. کاوشگرهای فضایی
دسترسی به عطارد از زمین مشکلات زیادی به‌دنبال داشت. یکی از دلایل این مسئله نزدیکی بیش‌ازحد این سیاره به خورشید بود. فضاپیماها برای ورود به مدار انتقال هوهمان (مداری بیضی‌شکل که برای انتقال بین دو مدار مدوّر در یک صفحه از آن استفاده می‌شود) در نزدیکی عطارد باید سرعت اولیه‌ی زیادی داشته باشند. سوخت موشکی موردنیاز برای سفر به عطارد بیشتر از سوخت موردنیاز برای گریز کامل از منظومه‌ی شمسی است؛ درنتیجه، تاکنون فقط دو کاوشگر موفق شده‌اند از عطارد بازدید کنند. مارینر 10؛ اولین مأموریت به عطارد
مارینر 10، اولین فضاپیمایی بود که موفق شد از عطارد بازدید کند. این فضاپیما تصاویر واضحی از عطارد را به زمین ارسال کرد و موفق شد محیط و سطح این سیاره را بررسی کند. مارینر 10 اولین فضاپیمایی بود که هم‌زمان در یک مأموریت از دو سیاره بازدید کرد. با وجود مشکلات مکانیکی مختلف در طول این مأموریت، ناسا اطلاعات زیادی از این فضاپیما به‌دست آورد؛ بنابراین، مارینر 10 را می‌توان اولین مانوور مهارت ناسا دانست که امروزه در آن حرفه‌ای شده است.
مارینر 10 در سال 1973 پرتاب شد. در 5‌فوریه‌1974، به زهره رسید و از جاذبه‌ی آن برای ادامه‌ی مسیر و رسیدن به عطارد کمک گرفت. در 29‌مارس‌1974، به عطارد رسید و در طی مأموریتش، سه‌بار از کنار آن عبور کرد. قبل از پرتاب مارینر 10 در 3‌نوامبر‌1973 از منطقه‌ی Cape Canaveral، اطلاعات کمی درباره‌ی همسایگان منظومه‌ی شمسی وجود داشت. مارینر 10 با سرعت درخورتوجهی از زهره و عطارد بازدید کرد. ستاره‌شناسان آن زمان درباره‌ی چگالی زیاد عطارد و جنس هسته‌ی آن کنجکاو بودند. براساس فرضیه‌هایی که ناسا قبلا مطرح کرده بود، دلیل این چگالی زیاد، تراکم چشمگیر فلز در هسته‌ی این سیاره بود؛ اما سؤال‌هایی هم درباره‌ی جنس دقیق هسته و نحوه‌ی شکل‌گیری عطارد مطرح شده بود. افزون‌براین، دانشمندان به‌دنبال بررسی واکنش عطارد درمقایسه‌با بادهای خورشیدی بودند. میدان مغناطیسی زمین از ما دربرابر ذرات خورشیدی محافظت می‌کند. بعضی از ذرات که از میدان مغناطیسی فرار می‌کنند، در بخش‌های قطبی، باعث به‌وجودآمدن شفق‌های قطبی می‌شوند. مارینر 10 با کمی خوش‌‌اقبالی توانست بعضی از رازهای مربوط‌به عطارد را فاش کند. ساخت این فضاپیما در سال 1973، 100 میلیون دلار هزینه برداشت که تقریبا معادل نیم‌میلیارد دلار امروزی است. مشکلات در مسیر زهره
قرار بود مارینر 10 طبق برنامه از زهره بازدید کند. ناسا نه‌تنها باید این فضاپیما را سالم نگه می‌داشت؛ بلکه باید مطمئن می‌شد این فضاپیما روی مسیر صحیح قرار دارد تا به‌سلامت به مقصد بعدی خود، یعنی عطارد برسد. مارینر در مسیر زهره با مشکلات مکانیکی متعددی روبه‌رو شد. بلافاصله پس از پرتاب، ناسا متوجه غیرفعال‌بودن گرم‌کن‌های دوربین تلویزیونی روی این فضاپیما شد. بخش کنترل مأموریت، دستوری برای غیرفعال‌سازی و سپس، فعال‌سازی مجدد این گرم‌کن‌ها ارسال کرد؛ اما موفقیت‌آمیز نبود. خوشبختانه دمای دوربین درنهایت به ثبات رسید. افزون‌براین، این فقط مشکل مارینر 10 در مسیر زهره نبود. به‌دلیل بُروز مشکل در آنتن‌های فضاپیما، برقراری ارتباط و انتقال داده‌ها هم دچار مشکل شد. بدتر از همه، مارینر 16 درصد از سوخت کنترلی خود را در 28‌ژانویه از دست داد. رسیدن به عطارد
مارینر 10 در 29‌مارس‌1974 به عطارد رسید. اولین تصاویر دریافتی از مارینر 10، سیاره‌ای متروک را نشان می‌داد که سطح آن شبیه به سطح ماه، قمر زمین بود. حفره‌ها و زمین خشک آن در تصاویر مشخص بودند؛ اما یکی از تفاوت‌های عمده‌ی عطارد با ماه، وجود صخره‌ها و دره‌های عمیق است. به‌عقیده‌ی دانشمندان، پوسته‌ی عطارد به‌مرورزمان چروک شده است.
مارینر 10 این تصویر را از جنوبی‌ترین منطقه‌ی عطارد گرفته است یکی از موفقیت‌های شگفت‌انگیز مارینر 10، بررسی میدان مغناطیسی عطارد بود. براساس اندازه‌گیری‌ها، عطارد میدان مغناطیسی کوچکی داشت که برابر با یک‌شانزدهم میدان مغناطیسی زمین است. به‌عقیده‌ی دانشمندان، میدان مغناطیسی عطارد از داخل این سیاره سرچشمه می‌گیرد نه براثر تعامل این سیاره با بادهای خورشیدی. مارینر 10 موفق شد جوّ رقیق هلیومی در اطراف عطارد را کشف کند. در عبورهای بعدی، مشکلات متعددی برای مارینر به‌وجود آمد. سرانجام، ناسا مارینر 10 را در 24‌مارس‌1975 و پس از اتمام سوخت فضاپیما، برای همیشه خاموش کرد. مارینر 10 احتمالا هنوزهم در‌حال‌گردش به دور خورشید است. با وجود مشکلات مارینر 10، اطلاعات زیادی از آن به‌دست آمد. مارینر 10 مروری کوتاه بر عطارد داشت. مأموریت بعدی ناسا برای بررسی عطارد، فضاپیمای مسنجر بود که در سال 2008 پرتاب شد. فضاپیمای مسنجر: نمایی جدید از عطارد
مسنجر اولین مدارپیمای عطارد بود. MESSENGER مخفف مأموریت Mercury Surface Space Environment Geochemistry and Ranging (سطح عطارد، محیط اطراف، شیمی زمین‌شناسی و مسافت‌یابی) با وزن 453 کیلوگرمی نزدیک‌ترین همسایه‌ی خورشید را بررسی کرد و اطلاعات و تصاویری از نحوه‌ی شکل‌گیری حفره‌ها و چشم‌اندازهای اسرارآمیز آن را ارسال کرد. مأموریت مسنجر در 30‌آوریل‌2015 و پس از پایان سوخت این فضاپیما و برخورد آن با سطح سیاره به‌پایان رسید.
این تصویر فضاپیمای مسنجر را در مدار اطراف عطارد نشان می‌دهد مسنجر در 3‌اوت‌2004 زمین را ترک کرد و از جاذبه‌ی سیاره‌های متعدد برای رسیدن به عطارد استفاده کرد. این فضاپیما در 2‌اوت‌2005 برای افزایش سرعت از زمین کمک گرفت و سپس، به‌سمت زهره حرکت کرد و در تاریخ‌های 24اکتبر‌2006 و 5ژوئن‌2007 دوبار از زهره عبور کرد. ازجمله اهداف مسنجر می‌توان به بررسی دلیل تراکم و چگالی زیاد عطارد درمقایسه‌با سیاره‌های دیگر و درک تاریخچه‌ی زمین‌شناسی عطارد و هسته‌ی آن و پی‌بردن به عملکرد میدان مغناطیسی این سیاره اشاره کرد. مسنجر موفق شد یخ‌آب را در قطب شمال عطارد کشف کند
مسنجر حتی در اولین روزهای بررسی عطارد نیز مجموعه‌ اطلاعات ارزشمندی به زمین ارسال کرد. برای مثال، این فضاپیما موفق شد منابع سولفوری روی سطح عطارد را کشف کند. دانشمندان معتقدند بلوک‌های سازنده‌ی عطارد نه‌تنها اکسایش کمتری درمقایسه‌با سیاره‌های دیگر دارند؛ بلکه این ابر سولفوری سرنخ‌هایی درباره‌ی تاریخچه‌ی آتشفشانی این سیاره به‌دنبال دارد. علاوه‌براین، مسنجر اندازه‌گیری عمق حفره‌های اطراف قطب شمال عطارد را شروع و نواحی سایه‌ی دائمی را بررسی کرد. مأموریت اصلی مسنجر به عطارد در مارس‌2012 به‌پایان رسید؛ اما این مأموریت دوبار تمدید شد. دلیل این تمدید هم بررسی واکنش عطارد دربرابر حداکثر تابش و فعالیت‌های خورشیدی بود.
صفحات آتشفشانی عطارد که کاوشگر مسنجر ثبت کرده است در سال 2012، مسنجر کشف کرد که هسته‌ی عطارد تقریبا 85 درصد از شعاع آن را تشکیل می‌دهد. به‌عقیده‌ی دانشمندان، میدان مغناطیسی عطارد به‌دلیل وجود مایعات در هسته‌ی آن شکل گرفته است؛ زیرا معمولا گمان می‌رود هسته‌های مایع میدان مغناطیسی تولید می‌کنند. ساختار هسته‌ی عطارد با ساختار هر سیاره‌ی دیگری در منظومه‌ی شمسی متفاوت است. ارتفاع‌سنج مسنجر موفق شد بخش بزرگی را در نواحی کم‌ارتفاع شمالی سیاره کشف و از حوزه‌ی کالریس با قطر 1550 کیلومتر نقشه‌برداری کند. کشف یخ‌آب
مسنجر به شکار یخ‌آب در قطب‌های مشتری رفت و موفق شد آن را در بخش‌های قطبی این سیاره کشف کند. در سال 2014، پژوهشگران با استفاده از داده‌های مسنجر از شواهد انفجارهایی پرده برداشتند که در دوره‌های مختلف روی عطارد رخ داده بودند. درعین‌حال، داده‌های مربوط‌به یخ‌آب در حفره‌ی بروکوفیو نزدیک به قطب شمال عطارد در سال 2014 منتشر شدند. در همان سال، مسنجر موقتا به ارتفاع 100 کیلومتری بالای سیاره رفت و از این فاصله دید بهتری به عطارد داشت. این تصویر حفره برخوردی هوکوسای را نشان می‌دهد</h4>">
عطارد از حفره‌های متعددی پوشیده شده است اما حوزه کالریس شناخته شده‌ترین آن‌هاست</h4>">
نمای رنگی عطارد که با تصاویر به دست آمده از کاوشگر MESSENGER ساخته شده است</h4>">
حفره ابدین</h4>">
نمایی بهبودیافته از مواد معدنی و فرآیندهای سطحی عطارد</h4>">
تصویر واید (نمای عریض) از عطارد که توسط کاوشگر MESSENGER ثبت شده است</h4>">
تصویری از نیم کره جنوبی عطارد</h4>">
یکی از جذاب ترین تصاویر که در مأموریت کاوشگر MESSENGER از حفره‌ی آپولودوروس گرفته شده است</h4>">

گالری تصاویر عطارد
مأموریت‌های آینده: بپی کلمبو (BepiColombo)
این مأموریت به مقصد عطارد از دو ماهواره تشکیل شده است: مدارپیمای سیاره‌ای عطارد (MPO) و مدارپیمای مگنتوسفری عطارد (MIO). هر مدارپیما مأموریت مشخصی دارد: MPO برای نقشه‌برداری از سطح و بررسی ترکیب اگزوسفر عطارد، تصاویری در طول‌ موج‌های مختلف ثبت می‌کند و عملیات MIO هم بررسی مگنتوسفر است. آژانس فضایی اروپا و آژانس اکتشافات فضایی ژاپن به‌صورت مشترک روی بپی کلمبو کار می‌کنند و هرکدام مأموریت ساخت یکی از مدارپیماها را برعهده دارند. ESA (آژانس فضایی اروپا) مأمور ساخت MPO و JAXA (سازمان اکتشافات فضایی ژاپن) مأمور ساخت MIO است. بپی کلمبو هم مانند مارینر 10 و مسنجر، از جاذبه‌ی زهره و زمین برای رسیدن به عطارد استفاده خواهد کرد. بپی کلمبو از پیشرانه‌ی الکتریکی خورشیدی (موتورهای یونی) برای انجام مانور روی ماه و زهره و عطارد استفاده خواهد کرد. این مأموریت در نوامبر‌2009 تصویب شد و در 20‌اکتبر‌2018 با موفقیت پرتاب شد. این فضاپیما در فوریه‌ی‌2024 به عطارد خواهد رسید و به‌مدت دو سال به مأموریت خود ادامه خواهد داد. Mercury P
Mercury p را سازمان فضایی روسیه برای بررسی عطارد پیشنهاد داده است. تاریخ پرتاب احتمالی این فضاپیما سال 2031 خواهد بود. این مأموریت شامل واسطه‌ی فرود هم خواهد بود.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

شرق چین، منبع افزایش انتشار گازهای تخریبگر ازن است

بایدها و نبایدهای سفر به روسیه

خودروی الکتریکی اشکودا Citigo e iV رونمایی شد

داستان برند شارپ؛ از آهنگری تا حضور قدرتمند در صنعت دیجیتال

احتمال عرضه گلکسی A70s به‌عنوان اولین گوشی سامسونگ با دوربین 64 مگاپیکسلی

سامسونگ تامین کننده نمایشگر اولد مک‌بوک پرو 16 اینچی و آیپد پرو اپل خواهد بود

پازل: نجات مزرعه | جایزه هفته: یک دستگاه هارد اکسترنال یک ترابایتی AC630 اپیسر

راهکار ویژه ابر آروان، ضامن امنیت بانک‌ها و سرویس‌های مالی

پیشرانه دیزل یا برقی؛ کدام آلودگی کمتری دارند؟

طراحی مدل بعدی گوشی هوشمند تاشدنی سامسونگ متفاوت خواهد بود

مدل تولیدی رنو آرکانا برای بازار روسیه رونمایی شد

موفقیت هوش مصنوعی سامسونگ در خلق تصاویر متحرک تنها با یک عکس

مقاومت ضدمیکروبی موجب مرگ 10 میلیون نفر در سال خواهد شد

ترامپ در مقابل هواوی؛ مسئله ملی یا بازیچه‌ای برای جنگ تجاری؟

اشکودا سوپرب اسکات معرفی شد

استفاده از پادماده برای نخستین‌بار در آزمایشی کلاسیک

اسکوتر برقی بی ام و؛ رونمایی شد

چرا فیسبوک در صنعت رباتیک تحقیقات می‌کند؟

چگونه تیمی با تمرکز بر رشد تشکیل دهیم

نسل جدید اوپل کورسا رونمایی شد

کارت هدیه 25 دلاری آمازون در ازای اسکن سه بعدی بدن

ردگیری کاربران اندروید و iOS با استفاده از اطلاعات کالیبراسیون کارخانه‌ای حسگرها

IBM هوش مصنوعی واتسون را برای بهبود کشاورزی راه اندازی می‌کند

لامپ‌های LED به دلیل انتشار نور آبی با طول موج کوتاه به چشم آسیب می‌رسانند

چرا فضانوردان آپولو 10 موفق نشدند روی سطح ماه فرود بیایند؟

معرفی کتاب «فروشگاه همه‌چیز» اثر برد استون

گوگل دوپلکس آماده پاسخ‌گویی به بسیاری از تماس‌ها نیست

زندگی در شهر پریپیات؛ قبل و صبح بعد از فاجعه چرنوبیل

پنج دلیل مهم برای انتخاب شرکت فراتک به‌عنوان طراح سایت مجموعه شما

استرس می‌تواند باکتری‌های مفید روده را دشمن بدن کند؟

دیتر زتچه، مدیرعامل دایملر، بازنشسته شد

کتاب معرفی کنید، از زومیت جایزه بگیرید

پاناسونیک S1R دوربین سال ژاپن شناخته شد

آشکارسازی نیروهای ضعیف با لیزر ساخته‌شده از امواج صوتی

هواوی به‌منظور یافتن جایگزینی برای گوگل پلی، با Aptoide مذاکره می‌کند

مرسدس بنز GLE مدل 2020 با پیشرانه V8 معرفی شد

شباهت سیستم شنوایی اجداد دلفین‌ها و پستانداران سم‌دار

همکاری تریومف و ویلیامز برای تولید موتورسیکلت الکتریکی

رعایت نظم چه تاثیری بر خلق‌وخوی انسان دارد؟

حفره امنیتی بیش از 20 هزار مودم لینکسیس تأیید شد

معرفی هتل‌های سه ستاره در تبریز

ون لوکس تویوتا گرنویا معرفی شد

چرا تولید محتوای متنی همیشه اهمیت دارد؟

ثبت گوشی مسافری تنها با استعلام از سامانه گذرنامه امکان‌پذیر است

آسیب‌پذیری Zombieload، شرکا و همکاران اینتل را کاهش می‌دهد

امضای تفاهم‌نامه باسلام با شرکت ملی پست ایران

اپل مشکل سخت‌افزاری فلکس گیت مک بوک پرو 2016 را رایگان تعمیر می‌کند

چگونه از عملکرد مخرب هوش مصنوعی پیشگیری کنیم؟

پاناسونیک احتمالا هفته آینده از دوربینی فول‌فریم با قابلیت‌های فیلم‌برداری سینمایی رونمایی می‌کند

جگوار لندرور با کاهش سود جدی مواجه است