بازاریابی سیاسی

آخرين مطالب

برای سفر در میان ستارگان، به چه فضاپیمایی نیاز خواهیم داشت؟ مديريت

برای سفر در میان ستارگان، به چه فضاپیمایی نیاز خواهیم داشت؟

  بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - دانشمندان شروع به محاسبه‌‌ی ابعاد دقیق فضاپیمایی کرده‌‌اند که نطفه‌‌ی نسل بشریت را به دورترین نقاط فضا خواهد رساند.

در نوشتار پیشین با نام « سفر در میان ستارگان؛ آیا ما برای ترک زمین آماده‌ایم؟ » این موضوع را بررسی کردیم که برای تحقق سفرهایی طولانی و بدون‌بازگشت به اعماق فضا، ما به چه دستاوردهای فناورانه‌ای روی زمین نیاز خواهیم داشت. در این نوشتار می‌خواهیم یکی از مسائل عملی پیش‌رو در برنامه‌ریزی چنین سفری را با دقت بیشتری موشکافی کنیم: ابعاد فضاپیمای موردنیاز. شکی نیست که جهان ما یک مکان به‌غایت بزرگ است و امروزه ما به‌‌لطف محدودیت‌های کشف‌شده به‌‌واسطه‌‌ی علم نسبیت خاص می‌‌دانیم که سفر به نزدیک‌ترین سیستم‌های ستاره‌ای مجاور، هزاران سال زمان خواهد برد. برآورد می‌‌شود که سفر به نزدیک‌ترین سیستم ستاره‌ای ( آلفا قنطورس ) با استفاده از تجهیزات فعلی می‌‌تواند بین 19 هزار تا 81 هزار سال طول بکشد. پس بیهوده نیست که بسیاری از نظریه‌پردازان توصیه می‌‌کنند که بشریت باید برای انجام چنین سفرهایی از «فضاپیما‌های چندنسلی» بهره ببرد تا بتواند نژاد خود را در سایر نقاط فضای میان‌‌ستار‌‌ه‌‌ای توسعه دهد. طبیعتا، چنین پروژه‌ای چالش‌های زیادی را دربرخواهد داشت که کم‌‌ترین آن شاید تعیین ابعاد فضاپیمایی باشد که قرار است چندین نسل انسان را با خود به اعماق فضای بی‌‌کران ببرد.
در یک مطالعه‌‌ ی تازه، دانشمندان جهان این پرسش واقعی را مطرح کرده‌‌اند و در پاسخ گفته‌‌اند میزان فضای داخلی چنین سفینه‌‌ای احتمالا باید چقدر باشد. فردریک مارین از رصدخانه‌‌ی اخترشناسی استراسبورگ و کامیل بلوفی ، فیزیکدان ذره به‌‌همراه یک شرکت نوپای علمی به نام Casc4de انجام این مطالعه را به‌‌عهده داشتند. در ادامه نیز ریس تیلور از مؤسسه‌‌ی اخترشناسی آکادمی علوم جمهوری چک و لوییگ گراو از شرکت مهندسی ساخت Morphosense نیز به جمع پژوهشگران این مطالعه پیوستند. این مطالعه در حقیقت ‌‌آخرین مورد انجام‌‌شده از مجموعه مطالعاتی است که ازسوی مارین و بلوفی باهدف بررسی چالش‌های اعزام یک فضاپیمای چندنسلی به یک سیستم ستاره‌‌ای دیگر انجام می‌‌گیرد. در یکی از مطالعات قبلی، آن‌ها به این موضوع پرداخته بودند که حداقل ابعاد یک فضاپیمای چندنسلی باهدف سالم رساندن مسافران خود به مقاصد دوردست چقدر باید باشد. آن‌ها این کار را با کمک یک نرم‌افزار کد عددی سفارشی با نام HERTITAGE (به‌‌معنی میراث) انجام دادند که توسط خود مارین ساخته شده بود. مارین در توصیف این نرم‌‌افزار می‌‌گوید که HERITAGE درواقع یک کد تصادفی مونت کارلو است که همه‌‌ی نتایج احتمالی ناشی از شبیه‌سازی فضایی را با آزمایش تک‌‌تک سناریوهای تصادفی مربوط‌‌به زاد‌‌و‌‌ولد، زندگی و مرگ در نظر می‌‌گیرد. آن‌ها چنین تحلیلی می‌‌کنند که حداقل به 98 نفر برای انجام یک مأموریت چندنسلی به‌‌مقصد یک سیستم ستاره‌‌ای دیگر نیاز خواهد بود تا ریسک اختلالات ژنتیکی و دیگر اثرات منفی مرتبط با ازدواج‌‌های داخلی به حداقل برسد. در خلال این مطالعه، تیم به یک پرسش مهم دیگر در ارتباط‌‌با نحوه‌‌ی تغذیه‌ی افراد نیز پرداخت.
با درنظرگرفتن ریسک فساد مواد غذایی خشک طی این سفر طولانی، تکیه بر این نوع منبع غذایی قطعا یک گزینه‌‌ی عملی محسوب نخواهد شد؛ بنابراین سفینه و خدمه‌‌ی آن باید آمادگی کشت محصولات غذایی خود را در حین سفر داشته باشند. جهت پیش‌گیری از ریسک اختلالات ژنتیکی و دیگر بیماری‌های مرتبط، حداقل به 98 داوطلب برای این سفر بین‌ستاره‌ای نیاز است
این موضوع خود پرسش‌‌های تازه‌‌ای را پیش روی ما می‌‌گذارد: چقدر فضا برای تولید محصولات کافی برای تغذیه‌‌ی این تعداد از خدمه موردنیاز است؟ مارین بر این باور است که در موضوعی مانند سفر فضایی، یکی از مهم‌‌ترین مسائل پیش‌‌رو، ابعاد چنینی فضاپیمایی است: هرچه یک ماهواره سنگین‌تر باشد، پرتاب آن به فضا پرهزینه‌‌تر خواهد بود. پس می‌‌توان انتظار داشت فضاپیمای بزرگ‌‌تر و سنگین‌‌تر نیز به‌‌معنای سیستم پیشرانه‌‌ی پیچیده‌‌تر و پرهزینه‌‌تر باشد. در حقیقت، ابعاد سفینه‌‌ی فضایی بسیاری از پارامترهای دیگر را محدود خواهد کرد. درمورد یک کشتی فضایی چندنسلی باید گفت مقدار غذایی که ما می‌توانیم تولید کنیم، به‌‌طور مستقیم تحت تاثیر وسعت فضای داخلی سفینه خواهد بود. این فضا نیز به‌نوبه‌ی خود وابسته به میزان جمعیت سرنشینان است. ابعاد، تولید غذا و جمعیت درحقیقت به‌طور ذاتی به یکدیگر وابسته هستند.
مقاله‌های مرتبط:
سفر در میان ستارگان؛ آیا ما برای ترک زمین آماده‌ایم؟ سفر به نزدیکترین ستاره چقدر طول می‌کشد؟ سیرزمانی مهاجرت انسان به فضا
برای یافتن پاسخ این پرسش که «فضاپیمای ما باید چقدر بزرگ باشد؟»، این تیم از نسخه‌‌ی بازسازی‌شده‌‌ای از نرم‌افزار HERITAGE بهره‌‌برداری کرد. پژوهشگران می‌‌گویند که در این نسخه جدید از نرم‌‌افزار، شاخص‌‌های دیگری نظیر ویژگی‌های بیولوژیکی وابسته به سن مانند قد و وزن و همچنین ویژگی‌های مرتبط‌‌با تعداد مهاجران مانند ناباروری، بارداری و نرخ سقط‌جنین نیز در نظر گرفته شده است. علاوه‌‌بر این، تیم همچنین نیازهای کالری خدمه را نیز در نظر گرفت تا به برآوردی دقیق درمورد میزان غذای موردنیاز در هر سال دست یابد. آن‌ها در شبیه‌‌سازی‌‌های خود همچنین از داده‌های انسانی برای تعیین میزان کالری موردنیاز براساس سن، وزن، قد، سطح فعالیت و دیگر داده‌های پزشکی سرنشینان بهره بردند. پژوهشگران می‌‌گویند: با استفاده از معادله‌‌ی هریس-بندیکت در تخمین نرخ متابولیک پایه‌‌ی افراد، ما ارزیابی کردیم که هر فرد چند کیلو کالری در هر روز باید مصرف کند تا وزن ایده‌آل بدنش حفظ شود. ما تغییرات وزن و قد افراد را برای یک جمعیت واقعی از افراد با ویژگی‌های مختلفی نظیر چاقی و لاغری و نیز بلندقامتی یا کوتاه‌‌قامتی در نظر گرفتیم. هنگامی‌‌که این الزامات کالری محاسبه شد، ما توانستیم محاسبه کنیم که سالیانه چقدر مواد غذایی می‌‌توان از روش‌‌های کشت ژئوپونیک، هیدروپونیک و آئروپونیک در هر کیلومترمربع زمین برداشت کرد. برای یک جمعیت 500 نفره از سرنشینان به 0/45 کیلومترمربع زمین مصنوعی در سفینه نیاز خواهیم داشت
با مقایسه‌‌ی اعداد و ارقام حاصل از کشت با تکنیک‌های سنتی و مدرن کشاورزی و مدرن، آ‌‌ن‌‌ها توانستند پیش‌بینی کنند که چه‌‌میزان زمین مصنوعی باید باهدف کشاورزی داخل سفینه اختصاص یابد. سپس پژوهشگران مبنای محاسبات کلی خود را روی یک گروه نسبتا بزرگ (500 نفری) قرار دادند و یک شمای کلی از نیازهای فعلی را ترسیم کردند. همان‌‌طور که مارین توضیح می‌‌دهد: ما دریافتیم که برای یک جمعیت ناهمگون 500 نفره از پرسنل که دارای یک رژیم غذایی متعادل و مبتنی‌‌بر همه‌‌چیزخواری هستند، 0.45 کیلومترمربع زمین مصنوعی موردنیاز خواهد بود تا در آن از ترکیبی از آئروپونیک (برای کشت میوه‌ها، سبزیجات، نشاسته، شکر و روغن) و کشاورزی سنتی (برای گوشت، ماهی، لبنیات و عسل) برای تأمین مواد غذایی استفاده شود.
این محاسبات همچنین برخی از محدودیت‌های معماری را برای حداقل ابعاد خود کشتی فضایی مطرح می‌‌کند. با فرض اینکه فضاپیما برای تولید گرانش مصنوعی از نیروی گریزازمرکز بهره ببرد(یعنی ساختاری مانند یک استوانه‌‌ی دوار)، نیاز به سفینه‌‌ای با حداقل 224 متر شعاع و 320 متر طول نیاز خواهیم داشت. مارین می‌‌افزاید: البته به‌‌غیر از کشاورزی به تسهیلات دیگری نظیر محل اسکان، اتاق‌های کنترل، مولد برق، جرم واکنشی و موتورهای واکنشی نیز نیاز داریم که این ابعاد سفینه‌‌ی فضایی را حداقل دو برابر بزرگ‌تر خواهد ساخت. جالب اینجا است که حتی اگر طول سفینه‌‌ی فضایی را دو برابر کنیم، به سازه‌‌ای خواهیم رسید که هنوز هم از بلندترین برج جهان-یعنی برج خلیفه باارتفاع 828 متر، کوچک‌‌تر است. این مطالعه برای طرفداران اکتشافات فضای بین‌‌ستاره‌ای و طراحان مأموریت‌‌های فضایی بسیار حائز اهمیت است؛ چراکه در آن تصویری روشن از معماری کلی یک فضاپیمای چندنسلی ارائه شده است. درکنار گزاره‌‌های نظری، این مطالعات اعداد و ارقامی کاملا واقعی را ارائه داده‌‌اند که روزی ممکن است به‌‌کار دانشمندان آید. همان‌‌طور که مارین توضیح می‌‌دهد این پروژه به‌‌ظاهر بزرگ می‌‌تواند بیش‌‌تر از آنچه فکر می‌‌کردیم، قابلیت اجرایی داشته باشد: این پژوهش به ما بینشی درمورد امکان ساخت سفینه‌‌های چندنسلی می‌دهد. ما هم‌‌اکنون نیز قادر هستیم چنین سازه‌های بزرگی را اینجا روی زمین بسازیم. درحال‌‌حاضر، ما با دقت بالایی میزان مساحت موردنیاز برای کشاورزی در این سفینه‌‌های بزرگ را محاسبه کرده‌‌ایم؛ به‌‌گونه‌‌ای که امکان تغذیه‌‌ی مردم در طول سفرهای چندسده‌‌ای فراهم باشد. فضاپیمای احتمالی حداقل شعاعی برابر با 224 متر و طولی معادل 320 متر خواهد داشت که کمتر از نصف ارتفاع برج خلیفه در دبی است
طبق گفته‌‌ی مارین، تنها مسئله‌‌ی باقی‌‌مانده‌‌ای که باید بررسی شود، آب است. ماموریتی که شامل اعزام تعداد زیادی خدمه برای سفری میان‌‌ستاره‌‌ای در طول چند قرن باشد، به مقدار زیادی آب برای مصارف نوشیدن، آبیاری و بهداشت نیاز دارد و تکیه‌‌ی صرف بر روش‌های بازیافت آب به‌عنوان منبعی پایدار جوابگو نخواهد بود. مارین می‌‌گوید که این قضیه احتمالا موضوع بعدی موضوع مطالعه‌‌ی آن‌ها خواهد بود: در اعماق فضا (دور از سیارات، اقمار و خرده سیاره‌ها)، جمع‌آوری آب ممکن است بسیار دشوار باشد. بنابراین، ممکن است روی عرشه با مشکل کمبود آب مواجه شویم. ما باید پژوهش‌‌های آینده‌‌ی خود را به حل این معضل اختصاص دهیم. مشابه با تمامی دیگر مسائل مطرح درزمینه‌‌ی اکتشافات فضایی دور، اگر بخواهیم پاسخی برای این پرسش بیابیم که «آیا واقعا انجام این سفر انجام‌‌پذیر است؟» باید باز هم بگوییم که پاسخ به این بستگی دارد که چقدر می‌‌خواهیم هزینه کنیم.
شکی نیست که انجام یک مأموریت میان‌‌ستاره‌ای (فارغ از نحوه‌‌ی انجام آن)، نیازمند اختصاص دادن مقادیر عظیمی از زمان، انرژی و منابع خواهد بود. این امر همچنین مستلزم آن است که مردم حاضر به ریسک بر سر جان خود نیز باشند؛ بنابراین چنینی سفری عرصه‌‌ای است که تنها افراد ماجراجو قدم در آن خواهند نهاد؛ اما شاید باید پذیرفت که بیش از هرچیز دیگری، ما نیاز به انگیزه و اراده‌‌ی کافی خواهیم داشت. بدون احساس ضرورت یا نیاز شدید (در موقع بحران)، به‌‌سختی می‌توان تصور کرد که چنین عزمی در نسل ما ایجاد شود. بااین‌حال، آگاهی از اینکه آغاز چنین پروژه‌ای به چه میزان صرف زمان، پول و منابع نیاز خواهد داشت، سنگ‌‌بنای اولیه‌‌ی کار است. تنها پس از گذر از این مرحله، بشر می‌‌تواند تصمیمی بگیرد که آیا حاضر به خروج از سرزمین مادری خود خواهد بود یا خیر. بشر پیش‌تر نیز نشان داده است که شجاعت کافی را برای ترک موطن خود و سفر تا فتح سرزمین‌های دوردست و ناشناخته دارد؛ کسی چه می‌داند آن روز که نفس ما «ناباوران» بر این سیاره‌ی داغ و لم‌یزرع به شماره می‌افتد، نوادگان ماجراجویان نسل کریستف کلمب‌، در رویای یافتن هندوستان‌های جدید، چه اَبَرتمدن‌های تازه‌ای را برپا خواهند کرد؟





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

چگونه هوش مصنوعی جهان بانکداری را متحول می کند

خدمه هواپیما در یک پرواز طولانی کجا استراحت می‌کنند؟

هک رشد یا Growth Hacking چیست؟

اینفلوئنسرمارکتینگ (Influencer marketing) چیست؟

بازاریابی نیچ چیست؟

بازاریابی افیلیت (Affiliate Marketing) چیست؟

چرا حتی بهترین کارآفرین­‌ها هم مخالفانی دارند؟

راهکار 12 دقیقه‌ای پژوهشگران برای داشتن حال بهتر

25 سال بعد؛ مصاحبه‌ای با لینوس توروالدز

مدیرعامل دایملر: سانحه بوئینگ 737 مکس نشانگر ضعف فناوری خودران است

هر آنچه باید درباره هواپیمایی ایران ایر تور بدانید

بزرگترین قرارداد تاریخ ZF با بی‌ ام‌ و بسته شد

رویداد بزرگ مارکتینگ و دیجیتال مارکتینگ Market Leaders – رهبران بازار

نشست سالانه هیأت عمومی سازمان نظام صنفی رایانه‌ای برگزار شد

ارزش سهام نتفلیکس روند صعودی 10 ساله و رشد 65 برابری داشته است

برنرز لی، طراح تار جهان‌گستر وب، در 30 سالگی این طرح از آینده‌ی آن می‌گوید

بازاریابی (Marketing) چیست؟

بازاریابی شبکه ای، واقعیت یا توهم؟

تبلیغات کلیکی (PPC) یا Pay Per Click چیست؟

بازاریابی تلفنی چیست؟

نمایشگاه تراکنش ایران (ITE 2018)

خطرات کنونی هوش مصنوعی و راه‌های مقابله با آن

تمرین‌های خودمراقبتی برای کارآفرینان پرمشغله

راهکار تغییر دکوراسیون آشپزخانه قبل از عید

در سفر به استانبول چقدر هزینه کنیم؟

خشم عمومی می‌تواند نتایج سازنده‌ای داشته باشد؟

چگونه از دام شکست‌های کاری‌مان رها شویم؟

چرا بیماری قلبی درمیان اهالی آسیای جنوبی رواج بیشتری دارد؟

برای سفر در میان ستارگان، به چه فضاپیمایی نیاز خواهیم داشت؟

مالکیت توزیع شده چیست و چگونه به رشد کشور هند کمک می‌کند

دامپینگ ها حمله می‌کنند

تاریخ برگزاری کنفرانس بیلد 2019 مایکروسافت فاش شد

رهبران بزرگ چگونه تعارض‌های محیط کار را مدیریت می‌کنند

مدیریت مشکلات (Problem Management) در ITIL چیست؟

آیا واقعا آینده ما در ژن‌های ما نوشته شده است؟

آیا دوستان فیسبوکی می‌توانند موجب بیماری فرد شوند

خلق‌وخوی بد: مسئله‌ای فراتر از حالت منفی ذهن

تعادل کار و زندگی یک افسانه‌ غیرقابل دستیابی است

چگونه روی توسعه منابع انسانی سازمان‌، سرمایه‌گذاری کنیم؟

نشست اقتصاد بلاک چین استانبول، اول اسفند 1397

سال فاجعه‌آمیز فیسبوک و ضرر میلیارد دلاری مارک زاکربرگ

نرم‌افزار چگونه به مزیت برتر شرکت‌های بزرگ تبدیل می‌شود

فروشندگان چگونه از حافظه Optane اینتل برای فریب کاربران استفاده می‌کنند

نتفلیکس مدیر مالی اکتیویژن بلیزارد را به استخدام خود در می‌آورد

بیوگرافی: جان دی. راکفلر؛ تاجر نفتی و ثروتمندترین فرد تاریخ معاصر

مصباحی‌مقدم: 45 میلیارد دلار یارانه پنهان انرژی می‌دهیم /فقط بخشی از درآمدهای نفتی به صندوق توسعه ملی واریز می‌شود/50 درصد فرار مالیاتی داریم

تحریم‌ها رفتار صنایع مادر را تحت تاثیر قرار می‌دهد/ نرخ ارز باید در بازار تعیین شود

خسارت‌های اقتصادی اظهارات جنجالی ظریف در سال‌های اخیر

وزیر نفت : بنزین سهمیه بندی و گران نمی شود

معرفی یک ایرانی به عنوان کار آفرین ملی سال.